I GZ 76/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia V. H. P. S.A. w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 lutego 2011 r.; sygn. akt III SA/Wa 350/11 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi V. H. P. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r.; nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 14 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 350/11, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał V.Heat P. S.A. w W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego za sierpień 2008 r., w kwocie 29.517 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie). W treści zarządzenia zaznaczono, że wysokość wpisu została ustalona przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 2.951.663 zł, tj. kwocie należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją. Na powyższe zarządzenie V.H. P. S.A. wniosła zażalenie domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła, że spór w sprawie, w której wydano zaskarżone zarządzenie dotyczy zasadności uiszczenia podatku akcyzowego z tytułu produkcji energii elektrycznej za określony miesiąc. W ramach przedmiotu tego sporu Spółka złożyła dwie skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W., odpowiednio: określającą zobowiązanie podatkowe oraz odmawiającą stwierdzenia nadpłaty za wskazany okres. Od pierwszej ze skarg już uiściła wpis sądowy stosunkowy. Zatem ze względu na fakt, że przedmiot obu zaskarżonych decyzji w znaczeniu materialnoprawnym jest tożsamy, zaskarżone zarządzenie obciążało Spółkę nadmiernymi kosztami sądowymi, kosztami w podwójnej wysokości, co oznacza naruszenie § 1 pkt 4 rozporządzenia w zw. z art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odpowiada prawu. Omawiając w ramach kontroli legalności zarządzenia prawidłowość wezwania Spółki do uiszczenia wpisu stosunkowego w sprawie, należy przede wszystkim podnieść, że zgodnie z treścią art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach zaś pobierany jest wpis stały. Uproszczenie zastosowane w powołanym przepisie budzi wątpliwości interpretacyjne. Przede wszystkim należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych nie są należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Z tego względu należy przyjąć, iż ustawodawca miał na myśli sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie lub nieistnienie. Z powyższego przepisu bez wątpienia wynika, że zasadą w takich sprawach w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest pobieranie wpisu stosunkowego. Uregulowanie zawarte w zdaniu pierwszym § 1 cytowanego rozporządzenia w sprawie wpisu lepiej oddaje istotę wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W tym przepisie, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (v. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). W sprawie, przedmiotem sporu - w pewnym uproszczeniu - jest nadpłata w podatku akcyzowym. Strona twierdzi, że należy jej się zwrot nadpłaconego podatku w kwocie 2.951.663 zł, natomiast organ podatkowy stoi na stanowisku, że podatek został słusznie zapłacony, a zwrot się nie należy. Istotą sprawy jest zatem stwierdzenie istnienia, bądź nieistnienia należności pieniężnej w określonej wysokości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 644/06). Z tego względu konieczne jest uznanie, że w niniejszej sprawie od skargi Spółki należny jest wpis stosunkowy, a jego wysokość wynika z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, zgodnie z którym w przypadku, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi powyżej 100.000 zł, wpis stosunkowy wynosi 1% od tej wartości, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. W przedmiotowej sprawie wpis należny od skargi wynosi 29.517 zł, słusznie więc wezwano stronę do uiszczenia wpisu we właściwej wysokości, ustalonej na podstawie przepisów o wpisie stosunkowym. W zażaleniu Spółka zakwestionowała obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, mając na uwadze okoliczność, że w istocie poniosła już koszt prowadzenia sporu uiszczając wpis sądowy od skargi na decyzję określającą zobowiązanie podatkowe za ten sam miesiąc. Zarzut ten nie jest trafny. Fakt, że skarżąca uiściła wpis od skargi na decyzję określającą zobowiązanie podatkowe nie oznacza, że nie jest zobowiązana do poniesienia kosztów wpisu sądowego od skargi na decyzję odmawiającą stwierdzenia i dokonania zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym. Aczkolwiek sprawy te są ze sobą powiązane, to jednak każda z tych spraw jest oparta na innej podstawie materialnej, co przesądza o ich odrębności. Zatem w znaczeniu materialnoprawnym są to dwie różne sprawy, które w istocie zostały rozstrzygnięte dwiema decyzjami w znaczeniu formalnoprawnym. Każda z tych decyzji została zaskarżona odrębną skargą. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym, od którego, stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 oraz art. 230 § 1 p.p.s.a. pobiera się wpis, do którego zobowiązana jest osoba wnosząca pismo. Z tych przyczyn wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należało uznać za prawidłowe. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.