I GZ 94/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 818/17 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 818/17, uwzględni skargę S. P. i uchylił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] października 2017 r. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. W punkcie 2 wyroku Sąd postanowił o kosztach postępowania zasądzając 480 zl od organu na rzecz skarżącego. Organ wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku, wnosząc o uchylenie w całości pkt 2 wyroku oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego. Postanowieniu zarzucono naruszenie: – art. 200 w zw. z 205 p.p.s.a. poprzez zastosowanie podczas gdy skarżący nie poniósł w związku z toczącym się postępowaniem żadnych kosztów, które podlegałyby zwrotowi; – art. 205 § 2 w zw. z 210 p.p.s.a. poprzez ich zastosowanie, gdy brak było wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów zastępstwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Powyższy przepis ma zastosowanie także do motywów rozstrzygnięcia o kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 261/10). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydając postanowienie o kosztach postępowania nie podał podstawy tego rozstrzygnięcia i pominął argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. W związku z faktem, że w uzasadnieniu Sądu I instancji brak jest wskazania na podstawie jakich konkretnie przepisów Sąd orzekał o kosztach zasądzonych na rzecz skarżącego, a brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia, należało, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest, zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z tych, o jakich mowa w art. 209 p.p.s.a. Zwrot kosztów związanych z postępowaniem zażaleniowym, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.), może zostać zasądzony w przedmiotowej sprawie dopiero w razie wydania jednego z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a.