I OPP 130/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka Maria Rzążewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. M. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1746/05 w sprawie ze skargi Z. M. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu podania p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę na przewlekłość postępowania, 2) zwrócić Z. M. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi na przewlekłość postępowania. W piśmie z dnia 26 lipca 2006r., uzupełnionym pismem z dnia 30 sierpnia 2006 r. Z. M. wniosła skargę na przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jej skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...], zarzucając mu opieszałość. Z akt sprawy wynika, że powyższa skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie we wrześniu 2005 r. Wyrokiem z dnia 23 maja 2006r. Sąd ten oddalił skargę, zaś postanowieniem z dnia 17 lipca 2006 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia tego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) zwanej dalej "ustawą", wniesienie skargi na przewlekłość postępowania dopuszczalne jest jedynie w jego toku. Tymczasem skarga na przewlekłość została złożona już po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 23 maja 2006r. w sprawie, której dotyczy rozpoznawana skarga na przewlekłość, co powoduje w świetle powołanego wyżej przepisu jej niedopuszczalność. Dodatkowo na podstawie art. 6 ustawy skarga o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (ust. 1), a nadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy i przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie (ust. 2). Tymczasem w treści pism skarżącej z dnia 26 lipca 2006 r. i z dnia 30 sierpnia 2006r. nie sformułowano żądania stwierdzenia przewlekłości, ani nie przytoczono okoliczności uzasadniających takie żądanie. Rozpoznawana skarga zawiera bowiem w istocie zarzuty poddające w wątpliwość prawidłowość rozpoznania sprawy, co nie może zostać uznane za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości w rozumieniu powołanych przepisów ustawy. Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy skargę nie spełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Z przytoczonych względów, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w zw. z art. 5 i art. 8 ust. 2 ustawy oraz na podstawie art. 6 ust. 2 w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppkt a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w pkt 2 postanowienia o zwrocie wpisu uiszczonego od skargi na przewlekłość postępowania.