I OPP 23/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi E. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 840/15 ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. W dniu 8 marca 2016 r. (data prezentaty sądu) P. C. działając w imieniu E. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie – skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 840/15 ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że ww. skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 22 maja 2015 r. (data prezentaty sądu). Zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 840/15, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Warszawie z dnia 3 czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi. W piśmie z dnia 3 czerwca 2016 r. skarżąca ustanowiła swoim pełnomocnikiem w sprawie - syna P. C. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2016 r. WSA w Warszawie - po rozpoznaniu wniosku organu - odmówił zawieszenia postępowania. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2015 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 9 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 27 listopada 2015 r. (data prezentaty sądu) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. WSA w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpisy postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały doręczone stronom postępowania. WSA w Warszawie na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. odroczył termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczył go na dzień 15 grudnia 2015 r. Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r. WSA w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem zostały przesłane stronom postępowania przy pismach z dnia 4 lutego 2016 r. Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. (data prezentaty sądu) pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na postanowienie Sądu I instancji odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismami z dnia 8 i 12 stycznia 2016 r. (data prezentaty sądu) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 9 grudnia 2015 r. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2016 r. WSA w Warszawie odmówił uzupełnienia protokołu rozprawy. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2016 r. Sąd I instancji zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o wskazanie czy w związku z treścią art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a.") oraz faktem, iż Sąd skargę uwzględnił, nadal podtrzymuje wniesione zażalenia na postanowienie z dnia 8 grudnia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 8 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł odwołanie od postanowienia odmawiającego uzupełnienia protokołu rozprawy, a także odrębnym pismem z tej samej daty skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 840/15. W skardze wskazał. że nadal podtrzymuje swoje zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a nieprzekazanie dotychczas tego zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, że Sąd I instancji pozostaje przewlekły. Nadto pełnomocnik odniósł się do treści art. 61 § 6 P.p.s.a. uznając, że przepis ten nie ma zastosowania w tej sprawie oraz podniósł, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji była niezasadna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (22 maja 2015 r.) do dnia wniesienia przez pełnomocnika skarżącej skargi na przewlekłość postępowania (8 marca 2016 r.) upłynęło niespełna 10 miesięcy. W sprawie tej jednak Sąd I instancji zakończył już postępowanie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2015 r. stwierdzającym nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. Skarga na przewlekłość postępowania wniesiona została po wydaniu wyroku i odnosi się jedynie do braku przekazania do Sądu odwoławczego zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania ww. decyzji. Sąd wezwał jednak pełnomocnika skarżącego - zarządzeniem z dnia 1 lutego 2016 r. - do wskazania czy podtrzymuje nadal zażalenie z uwagi na podane okoliczności. Sąd oczekiwał na udzielanie przez stronę odpowiedzi. W tym czasie niecelowe było przekazywanie przedmiotowego zażalenia do NSA. W tych okolicznościach, nie można uznać, że prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.