I OPP 47/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie NSA Jolanta Sikorska Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygnaturze II SA/Wa 121/19 ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia socjalnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. W dniu 13 czerwca 2019 r. (data prezentaty) M. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Warszawie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 121/19 z jego skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia socjalnego. Z akt sprawy wynika, że ww. skarga M. K. wraz z aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 stycznia 2019r. (data prezentaty). Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2019 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 121/19, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. W dniu 29 stycznia 2019 r. doręczono skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę organu oraz poinformowano o możliwości przeprowadzenia postępowania mediacyjnego. W związku z wnioskiem M. K. o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego pismem z dnia 14 lutego 2019 r. zwrócono się do pełnomocnika organu o zajęcie stanowiska w przedmiocie niniejszego wniosku. Następnie przy piśmie z dnia 28 lutego 2019 r. doręczono skarżącemu odpis pisma nadesłanego przez organ informując, że sprawa zostanie rozpoznana na rozprawie. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2019 r. sprawę skierowano na termin rozprawy na dzień 21 maja 2019 r., o czym powiadomiono strony postępowania. Z uwagi na wniosek skarżącego z dnia 9 kwietnia 2019 r. o wyłączenie sądu, zarządzeniem z dnia 7 maja 2019 r. odwołano termin rozprawy o czym poinformowano strony postępowania. Jednocześnie pismem z dnia 8 maja 2019 r. wezwano skarżącego do podpisania wniosku z dnia 9 kwietnia 2019 r. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek M. K. bez rozpoznania. Odpis zarządzenia doręczono stronom przy piśmie z dnia 27 maja 2019 r. W tych okolicznościach, skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że od czasu wpływu jego skargi do Sądu "nie doszło do sprawiedliwej rozprawy sądowej" a na wielokrotne pisma kierowane do Sądu nie otrzymał odpowiedzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (23 stycznia 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (13 czerwca 2019 r.) upłynęło zaledwie pięć miesięcy. Ponadto nie można pominąć okoliczności, że w sprawie został wyznaczony termin rozprawy na dzień 21 maja 2019 r. z uwagi jednak na złożony przez skarżącego wniosek o wyłączenie sądu, sprawa została zdjęta z wokandy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie, bez zbędnej zwłoki. Skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest zatem niezasadna. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.