I OPP 51/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Anna Łuczaj Jolanta Rajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. F. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 601/10 w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia w formie czasowego schronienia, zwolnienia z odpłatności za pobyt w placówce i przyznania określonego zakresu świadczeń postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. W dniu 5 lipca 2011 r. J. F. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie podając następujące sygnatury akt III SA/Kr 601/10, III SA/Kr 965/10, III SA/Kr 966/10, III SA/Kr 1120/10. Skarżący wskazał na "roczną bezczynność Sądu w braku orzeczenia o statusie prawnym jego osoby" oraz "braku orzeczenia sądowego w podpunktach". Z akt sprawy III SA/Kr 610/10 wynika, że skarga J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznana świadczenia w formie czasowego schronienia, zwolnienia z odpłatności za pobyt w placówce i przyznania określonego zakresu świadczeń została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznawana skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej "ustawą"). Zgodnie z art. 6 ust 1 i 2 ww. ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazać na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r. sygn. akt III SPP 103/05 i III SPP 95/05 – publ. OSNP 2006 r. z. 1-2, poz. 35 i 34; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2008 r. sygn. akt II OPP 19/08, Lex nr 494357). Skargę niespełniającą tego wymagania sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 tej ustawy). W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, iż skarga J. F. z dnia 2 lipca 2011 r. na przewlekłość postępowania, co prawda, zachowuje wymagania pisma procesowego, ale nie zawiera ani żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie (art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy), ani nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy). Brak w tym piśmie konkretnych przykładów czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie podjął lub dokonał wadliwie, a które w ocenie skarżącego mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Skarżący zwrócił jedynie uwagę na "umyślną i celową bezczynność Prezydenta", a odnośnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wskazał na "roczną bezczynność Sądu w orzekaniu o statusie jego osoby" i o "braku orzeczenia Sądu w podpunktach". Ogólnikowe sformułowanie kwestionujące czas trwania postępowania sądowego w sprawie III SA/Kr 601/10 nie może być uznane za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie o jakich mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy. Jeżeli bowiem Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę na przewlekłość postępowania ma w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd I instancji z uwzględnieniem charakteru sprawy, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości oraz znaczenia dla strony wnoszącej skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 2 ustawy), to skarga ta powinna wyraźnie wskazywać, w którym miejscu postępowania doszło do uchybienia przez sąd orzekający terminowości bądź prawidłowości podjętych czynności sądowych. Brak zatem sprecyzowania okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania uniemożliwia ocenę czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy. Dlatego też wymagania z art. 6 ust. 2 ustawy uznać należy za konstrukcyjne (nieusuwalne), a ich niespełnienie pociąga za sobą odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków (art. 9 ust. 1 ustawy). W związku z powyższym w świetle przytoczonych wyżej przepisów art. 6 ust. 2 i art. 9 ust. 1 ustawy rozpoznawana skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 9 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji.