I OPP 67/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi P. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1987/15 ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. (data wpływu do Sądu - 20 czerwca 2016 r.) P. P. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem WSA w Warszawie) skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1987/15. Zarzucając opieszałość Sądowi I instancji, wniosła o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 10 000 złotych. W uzasadnieniu skarżąca przytoczyła okoliczności związane z przyznawaniem jej przez organy administracji publicznej środków z pomocy społecznej, wykazują, jej zdaniem, liczne nieprawidłowości, które naruszają jej prawa. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozpoznaje - w ocenie strony - skarg składanych przez skarżącą na decyzje administracyjne, wydawane przez organy pomocy społecznej. Z akt sprawy wynika, że skarga w tej sprawie przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przez organ wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 16 listopada 2015 r. Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2015 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 1987/15, wskazano strony, symbol, wyznaczono sędziego sprawozdawcę, wezwano do uzupełniania braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 28 grudnia 2015 r. (data prezentaty sądu) pełnomocnik skarżącej nadesłała pismo, stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2016 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, informując, że pismo z dnia 28 grudnia 2015 r. nie czyni zadość zarządzeniu Sądu z dnia 19 listopada 2016 r. Przy piśmie z dnia 3 marca 2016 r. (data prezentaty sądu) uzupełniono braki formalne skargi. Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania sądowego. Odpisy postanowienia przesłane zostały stronom postępowania. Nadto wezwano pełnomocnika skarżącej o dodatkowe dokumenty. W tych okolicznościach skarżąca dniu 20 czerwca 2016 r. (data prezentaty sądu) złożyła opisaną wyżej skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (16 listopada 2015 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (20 czerwca 2016 r.) upłynęło 7 miesięcy. Taki okres oczekiwania na zakończenie sprawy z całą pewnością nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Zauważyć należy, iż w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany był do wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tej sprawie czynił to dwukrotnie. Następnie - po uzupełnieniu braków formalnych skargi - Sąd I instancji rozpoznał wniosek strony o zawieszenie postępowania sądowego i wezwał pełnomocnika skarżącej o dodatkowe dokumenty. Przesyłkę zawierającą odpis postanowienia i wezwanie przesyłano dwukrotnie (17 marca 2016 r. i 25 maja 2016 r.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie, bez zbędnej zwłoki. Skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest zatem niezasadna. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.