I OPP 8/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt I OPP 68/17 o odrzuceniu skargi Z. Z. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 722/15 w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wskazanej treści postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt I OPP 68/17, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. Z. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 722/15, w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wskazanej treści. Z. Z. pismem z 29 stycznia 2018 r. wystąpił ze sporządzoną przez siebie skargą o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 2017 r. Jako podstawę skargi o wznowienie podał "zapisy działu VII, art. 270 – 280 ustawy ppsa", nadto wskazał, że ww. postanowienie powinno być uznane "jako noszące znamiona fałszu intelektualnego art. 271 kk" i "jako obejście prawa art. 58 kc" jest nieważne z mocy prawa. Zdaniem skarżącego NSA oraz WSA nie odniosły się w uzasadnieniach swoich orzeczeń do zarzutów sformułowanych przez Z. Z., co jest obejściem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", przewidują możliwość żądania wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem – art. 270. Dopuszczając tę możliwość przepisy p.p.s.a. stawiają jednak skardze o wznowienie postępowania wymogi formalne, które muszą być spełnione, aby skargę tę można było uznać za skutecznie wniesioną. Skarga o wznowienie postępowania musi mieć za podstawę przepisy p.p.s.a. i wskazywać na okoliczności w nich przewidziane, ujęte w art. 271 do 273, musi być wniesiona w wyznaczonym terminie, określonym w art. 277, a nadto, o ile dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, musi zachować wymóg sporządzenia jej przez fachowego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego, jak nakazuje art. 276 p.p.s.a. Niespełnienie wymogów formalnych powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Wyżej wymieniony art. 276 p.p.s.a. nakazuje, aby w sytuacji, w której do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosować odpowiednio art. 175 p.p.s.a. Ten przepis w § 1 stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Te z kolei przepisy przewidują, że przymus przewidziany w § 1 nie ma zastosowania, gdy skargę kasacyjną sporządzają podmioty w nich wskazane - sędzia, prokurator, notariusz, doradca podatkowy itd. Odpowiednie zastosowanie tego przepisu do wznowienia postępowania oznacza, że skargę o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego musi sporządzić adwokat lub radca prawny, chyba że wnosi ją któryś z podmiotów wskazanych w § 2 i 3 art. 175 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania Z. Z. sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był podmiotem wymienionym w art. 175 p.p.s.a., uprawnionym do samodzielnego wniesienia skargi, zatem podlegała ona odrzuceniu, jako sporządzona przez podmiot do tego nieuprawniony. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 276 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.