I OSK 1055/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.), Protokolant Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Zielonka od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2009r. sygn. akt II SAB/Wa 196/08 w sprawie ze skargi P. P. na bezczynność Burmistrza Miasta Zielonka w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi P. P. na bezczynność Burmistrza Miasta Zielonka w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, zobowiązał Burmistrza Miasta Zielonka do rozpoznania wniosku P. P. z dnia [...] września 2008 r. w terminie 30 dni od otrzymania akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przyjął następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniu 21 listopada 2008 r. P. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Burmistrza Miasta Zielonka w przedmiocie dostępu do informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia 19 września 2008 r. We wniosku tym skarżący, na podstawie art. 2 i art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), domagał się udzielenia informacji publicznej poprzez wskazanie formy i okresu zatrudnienia oraz wymiaru czasu pracy w Urzędzie Miasta Zielonka radcy prawnego G. B., izby radców prawnych, w której zarejestrowany jest G. B. oraz numeru jego legitymacji. Pismem z dnia [...] października 2008 r. organ wyjaśnił, że informacje, o które wnosi są informacjami przetworzonymi i wezwał do wykazania w terminie 14 dni, iż jego żądanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] października 2008 r. P. P. wezwał Burmistrza Miasta Zielonka do usunięcia w terminie 3 dni naruszenia prawa i udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem, stwierdzając, że żadna z żądanych przez niego informacji nie stanowi informacji przetworzonej. W dniu [...] października 2008 r. Burmistrz Miasta Zielonka wyjaśnił na piśmie, że G. B. był zatrudniony na podstawie umów zlecenia od roku 1995 i łączył swoją pracę w Urzędzie z pracą na stanowisku radcy prawnego Wydziału [...] Dowództwa Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW. P. P. w piśmie z dnia [...] października 2008 r. wskazał, że wyjaśnienia organu nie są wyczerpujące, wobec czego pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Burmistrz Miasta Zielonka stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do udzielania informacji personalnych o osobie, z którą aktualnie Urzędu Miasta Zielonka nie łączy żaden stosunek służbowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił Burmistrzowi Miasta Zielonka brak udzielenia właściwej informacji publicznej oraz naruszenie terminów do jej udzielenia. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Zielonka wniósł o jej oddalenie, uznając skargę za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, biorąc pod uwagę zakres żądanych informacji oraz działania organu administracji publicznej podjęte w celu rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2008 r., stwierdził, że zarzut bezczynności jest uzasadniony. Sąd I instancji wskazał, iż o bezczynności organu można mówić wtedy, gdy nie rozpatrzył w terminie i w formie prawem przewidzianej żądania wnioskodawcy lub nie podjął w sprawie żadnych czynności. W rozpatrywanej sprawie Burmistrz udzielał wprawdzie odpowiedzi na wnioski skarżącego, jednak faktycznie nie zawierają one odpowiedzi na zadane pytania. Sąd nakazał organowi administracyjnemu wyjaśnienie, czy informacje, o których udostępnienie wniósł P. P. stanowią informację publiczną. Jeśli informacje są informacją publiczną organ winien udostępnić dane zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2008 r., jeśli nie - odmówić ich udostępnienia. W skardze kasacyjnej skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Burmistrz Miasta Zielonka, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego na podstawie art. 173 § 1 w związku z art. 174 pkt 1 i art. 175 § 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie prawa materialnego przez Sąd poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i wniósł o uchylenie w części 1 zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, iż Sąd nietrafnie przyjął, iż organ dopuścił się bezczynności, a Burmistrzowi Miasta Zielonka nie można zarzucić milczenia, gdyż udzielił w ustawowym terminie pełnej informacji o G. B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., ustawodawca wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym odpowiadać powinna skarga kasacyjna. Otóż, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., a dodatkowo spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla tego środka zaskarżenia. Wymaganiom tym przypisuje się charakter materialny i należy do nich: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Rozróżnienie wymagań formalnych i materialnych jest istotne, gdyż o ile braki formalne mogą zostać usunięte, to niespełnienie wymagań materialnych prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Są to bowiem braki, które wyłączają możliwość zakwalifikowania pisma jako skargi kasacyjnej, wykluczają dopuszczalność ich uzupełnienia, powodując niedopuszczalność kasacji (B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 467). I tak, stosownie do treści art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na fakt, iż w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, winny być one prawidłowo określone w samej skardze. Należy zatem powołać konkretne przepisy prawa, którym sąd uchybił, uzasadnić zarzut ich naruszenia, a w razie zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazać, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem skarga kasacyjna wniesiona przez Burmistrza Miasta Zielonka, a sporządzona przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, nie spełnia wymagań materialnych, określonych w art. 176 p.p.s.a. jako że nie wskazuje żadnej z ustawowych, wymienionych w treści art. 174 p.p.s.a., podstaw kasacyjnych. Koniecznym warunkiem uznania, iż strona powołuje się w skardze kasacyjnej na jedną z podstaw kasacji jest wskazanie, które przepisy oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu, punktu) ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, działając jako sąd kasacyjny, nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub też stawiania hipotez co do tego, jakiego przepisu dotyczy podstawa kasacji. Powołanie natomiast przez wnoszącego skargę kasacyjną jako podstawę kasacji art. 174 pkt 1 p.p.s.a. powoduje, iż jedna z przesłanek materialnych skargi kasacyjnej nie została zachowana. Przepis ten stanowi wyłącznie, na jakich podstawach oprzeć winna się skarga kasacyjna, w żaden więc sposób podstawą taką być nie może. Autor skargi kasacyjnej nie wskazał żadnego przepisu prawa materialnego ani nawet żadnego aktu prawnego, któremu uchybił Sąd I instancji. W konsekwencji uznać należy, że skarga kasacyjna nie wskazuje żadnej z ustawowych, wymienionych właśnie w art. 174, podstaw kasacyjnych, co obliguje do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.