I OSK 1190/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. W. – M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1456/09 odrzucające skargę B. W. – M., E. P. – L., M. P., M. S. i M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. W dniu 5 sierpnia 2009 r. B.W. – M., E.P. – L., M. P., M.S.i M. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W., przy ul. [...] 39 o pow. 1748 m², stanowiącego obecnie część działki nr [...] z obrębu [...]. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1456/09 wezwał B.W. – M. jako skarżącą i pełnomocnika pozostałych skarżących do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia w/w zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że w/w wezwanie doręczono w dniu 26 stycznia 2010 r., natomiast wpis sądowy został uiszczony w dniu 3 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienie z dnia 19 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1456/09 skargę odrzucił. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do treści art. 220 §1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata we właściwej formie. Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto, wskazując na treść art. 85 P.p.s.a. stwierdził, że w postępowaniu sądowym czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu jest terminem ustawowym, to sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi do uiszczeniu wpisu sądowego. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego B.W. – M. reprezentowana przez adwokata i zaskarżając je w całości zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. przez odrzucenia skargi oraz art. 33 § 1 i art. 67 § 1 P.p.s.a, przez niedoręczenie wezwania do usunięcia braków skargi wszystkim skarżącym osobiście. Autor skargi kasacyjnej podał, że zgodnie z art. 67 § 1 P.p.s.a. każdej ze stron doręczeń dokonuje się osobiście, a zatem nie można przyjąć, że termin do uiszczenia wpisu sądowego może upływać wcześniej. Przy czym stwierdził, że rzeczywiście wpis został opłacony z jednodniowym opóźnieniem, gdyż skarżąca jest osobą w podeszłym wieku i błędnie wyliczyła termin do jego uiszczenia oraz nie zwróciła się o przywrócenie terminu w tej sprawie. Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a.(a w rozpoznawanej sprawie ich brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Jako nietrafny należy uznać zarzut naruszenia art. 33 § 1 i art. 67 § 1 P.p.s.a., albowiem zgodnie z art. 67 § 5 powołanej ustawy, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, iż w niniejszej sprawie B.W.– M. została umocowana przez pozostałych skarżących do roli ich pełnomocnika. Na wezwanie Sądu pierwszej instancji stosowne dokumenty pełnomocnictwa zostały uzupełnione do dnia 22 grudnia 2009 r. (karta nr 17, 18, 19 oraz 31 – akt sądowych). A zatem skierowanie do niej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1456/09 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, było prawidłowe. Co więcej z treści omawianego zarządzenia wynika, że skarżący w sposób prawidłowy zostali pouczeni o terminie i sposobie uiszczenia w/w wpisu, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). oraz o konsekwencjach nie zastosowania się do powyższego wezwania w terminie 7 dniu od daty jego doręczenia tj. o odrzuceniu skargi. W związku z tym stwierdzić należy, że skoro w dniu 26 stycznia 2010 r powyższe zarządzenie zostało doręczone B.W. – M. jako skarżącej i pełnomocnikowi innych skarżących (karta 37 akt sądowych), to siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego, o którym mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a. dla wszystkich skarżących upłynął w dniu 2 lutego 2010 r. A zatem Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że uiszczenie wpisu sądowego po upływie w/w terminu należało uznać za bezskuteczne. Za niezasadny należy uznać również zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Podkreślić, należy że nieuiszczenie wpisu sądowego jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, ponieważ brak ten powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero, gdy skarżący pomimo wezwania nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Zauważyć jednak należy, że art. 220 § 3 P.p.s.a. jest samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego, a zatem brak takiego wpisu nie może być kwalifikowany jako brak formalny skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji prawidłowo w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.