I OSK 1255/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Elżbieta Kremer sędzia del. WSA Anna Wesołowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Aleksandra Czapla po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2020r., sygn. akt II SA/Po 1107/19 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2019r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji danych z ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 lutego 2020r. w sprawie sygn. akt II SA/Po 1107/19 po rozpoznaniu skargi M. K. uchylił decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2019 r. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2018 r. [...] w całości. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożył skarżący M. K. zaskarżając wyrok w całości. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu do wszystkich zarzutów skargi na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2019 r., tj. brak odniesienia się do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia art. 24 ust. 2a pkt 1) i 2) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 24 ust. 2a i 2b tej ustawy poprzez ich błędną wykładnię oraz art. 75 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci dokumentacji geodezyjnej numer [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., który uległ przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa, mimo że rozpoznanie tych zarzutów było niezbędne do ustalenia, czy ujawnienie dniu [...].03.2016 r. w ewidencji gruntów i budynków sposobu użytkowania gruntów dla działki nr [...] w [...] zostało dokonane w sposób zgodny ze wskazanymi wyżej przepisami prawa oraz czy skarżący w toku aktualnego postępowania zainicjowanego wnioskiem z [...].01.2017 r. mógł skutecznie kwestionować prawidłowość zmiany dokonanej w ewidencji w dniu [...].03.2016 r. tj. żądać przywrócenia stanu sprzed zmiany jako aktualnego i prawidłowego, a w konsekwencji także niezastosowanie przez Wojewodzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odpowiednich środków celem usunięcia naruszenia prawa, jakim zdaniem skarżącego było dokonanie zmiany w ewidencji w dniu [...].03.2016 r. na wniosek osoby nieuprawnionej, w oparciu o nieistniejącą dokumentację geodezyjną oraz w drodze czynności materialno-technicznej, zamiast wymaganej w okolicznościach sprawy decyzji administracyjnej. 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., 75 § 1 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, że nie ma w niniejszej sprawie znaczenia fakt, że wniosek o aktualizację datowany na [...] grudnia 2015 r., w wyniku którego dokonano zmian w ewidencji w dniu [...].03.2016 r. uległ przepadkowi jako dokument stanowiący dowód przestępstwa i jednocześnie nieprawidłowe przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, że dokumentacja geodezyjna numer [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. stanowiąca załącznik do uległego przepadkowi i wyeliminowanego z obrotu prawnego wniosku o aktualizację datowanego na [...] grudnia 2015 r., może stanowić dowód w postępowaniu administracyjnym, a zarazem podstawę ujawnionego w dniu [...].03.2016 r. w ewidencji gruntów i budynków sposobu użytkowania gruntów dla działki nr [...] w [...], a tym samym zaakceptowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracyjne w oparciu o dowód nieistniejący, dokonanie w oparciu o ten dowód zmian w ewidencji oraz błędne uznanie, że żaden z budynków znajdujących się na działce nr [...] nie służy potrzebom gospodarstwa rolnego i na działce tej nie jest prowadzona produkcja rolnicza, 3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. i 61 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a i art. 135 p.p.s.a. poprzez uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu za prawidłowe, dokonanie w dniu [...] marca 2016 r. przez Starostę [...] aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków bez wniosku osoby uprawnionej i bez wydania postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu, co było sprzeczne z zasadą legalizmu, a w konsekwencji także niezastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odpowiednich środków celem usunięcia naruszenia prawa, 4. art. 141 § 4 i art. 135 p.p.s.a. wyrażające się w zaniechaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia wyroku, tj. niewskazaniu, dlaczego podzielił on stanowisko Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w zakresie uznania dokumentacji geodezyjnej numer [...] z dnia [..] grudnia 2015 r. stanowiącej załącznik do uległego przepadkowi i wyeliminowanego z obrotu prawnego wniosku o aktualizację datowanego na [...] grudnia 2015 r. za dowód, który nie jest sprzeczny z prawem i który może stać się podstawą aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oraz w związku z jakimi przepisami uznał wykazywane w skardze uchybienie za nieistotne, II. naruszeniu prawa materialnego, tj. 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez zaakceptowanie błędnej wykładni art. 24 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne i nieprawidłowe przyjęcie za Wielkopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, że starosta jest uprawniony do dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialnotechnicznej, bez wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego, a jedynie w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, podczas gdy z przepisu tego wprost wynika, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji w drodze czynności materialnotechnicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego władającego nieruchomością i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zatem jeżeli brak wniosku uprawnionego podmiotu, to podstawą aktualizacji w drodze czynności materialno-technicznej nie może być wyłącznie dokumentacja geodezyjna, zaś ewentualna aktualizacja informacji zawartych w ewidencji, w sytuacji braku innych dokumentów wymienionych w art. 24 ust. 2b pkt 1 ustawy, powinna w takiej sytuacji nastąpić w drodze decyzji administracyjnej, 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez zaakceptowanie błędnej wykładni art. 24 ust. 2a pkt 1) i 2) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne oraz nieprawidłowe przyjęcie za Wielkopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, że możliwa jest aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o podrobiony wniosek, wobec którego orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa i w oparciu o dokumentację geodezyjną sporządzoną na zlecenie osoby nieuprawnionej do wystąpienia z wnioskiem o aktualizację, podczas gdy aktualizacja informacji może nastąpić jedynie na wniosek uprawnionych podmiotów bądź z urzędu, ale jedynie w oparciu o informacje wynikające z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy, materiałów zasobu lub w wyniku wykrycia błędnych informacji, zaś w żadnym wypadku nie w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiącą załącznik do podrobionego wniosku. Wobec powyższych zarzutów wniesiono o: 1. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu ewentualnie oddalenie skargi kasacyjnej i wyrażenie w uzasadnieniu wyroku oceny prawnej w zakresie objętym zarzutami niniejszej skargi, odmiennej od oceny prawnej dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, która będzie wiążąca dla organów i sądów. 2. zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm prawem przepisanych, 3. rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej. Na wstępie zaznaczyć należy, że zgłoszenie zmian danych ewidencji gruntów i budynków z [...] stycznia 2017 r. dokonane przez M. K. opiewało na przywrócenie i zmianę klas bonitacyjnych na działce ewidencyjnej nr [...]. Dołączono do tego zgłoszenia oświadczenie rolnika o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego datowane na [...] listopada 2016 r. i z tej samej daty zaświadczenie Wójta Gminy [...] potwierdzające zgłoszenie do opodatkowania gruntów rolnych oraz wykaz zmian gruntowych sporządzony przez geodetę uprawnionego T. P. z [...] grudnia 2016 r. wraz z mapą uzupełniającą. Starosta [...] ustalił, że na podstawie zgłoszenia z [...] grudnia 2015 r.. oraz załączonej dokumentacji geodezyjnej w dniu [...] marca 2016 r. ujawniony został aktualny sposób użytkowania gruntów. Ustalono ponadto, iż działka nr [...] jest zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem zakładu [...] oznaczonym symbolem [...]i". Budynek zakładu [...] został wybudowany samowolnie, ale uzyskano decyzję z [...] marca 1994 r. o pozwoleniu na jego użytkowanie (I etap). Budynek ten następnie został rozbudowany na podstawie pozwolenia na budowę z [...] lutego 1995 r., II etap, obejmujący część gospodarczą "[...]" łącznik biurowo-socjalny "[...]" i halę magazynowo-produkcyjną "[...]" oraz III etap, na podstawie pozwolenia na budowę z [...] listopada 1997 r., obejmującego magazyn surowca i wyrobów gotowych oraz pomieszczenia biurowe. Powyższych ustaleń Starosta dokonał w oparciu o informacje uzyskane z wydziału architektoniczno-budowlanego oraz nadzoru budowlanego, konstatując iż nie doszło do zmiany sposobu użytkowania budynku zakładu poligrafii na inny np. na budynek wykorzystywany w gospodarstwie rolnym. Nie przeprowadzono też postępowania w przedmiocie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów uregulowanej przepisami rozporządzenia z 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, a tylko w takim trybie można wykazać zmianę klas bonitacyjnych. Zdaniem Starosty, niedopuszczalna była zmiana klasyfikacji gruntów w trybie postępowania ewidencyjnego, na podstawie przedstawionej dokumentacji geodezyjnej wykonanej przez geodetę uprawnionego i oświadczenia wnioskodawcy o zmianie sposobu użytkowania gruntów i budynków. Takiej podstawy nie stanowiło też zaświadczenie Wójta Gminy [...] z [...] listopada 2016 r. o zgłoszeniu przez M. K. do opodatkowania gruntów rolnych. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101), powoływane jako p.g.k., podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. A nie odwrotnie jak próbował wykazać to wnioskodawca powyższym zaświadczeniem. Mimo, że z jego treści wynika, że Wójt wydaje zaświadczenia do przedłożenia w Starostwie celem prawidłowej klasyfikacji gruntów. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. M. K. poinformował organ, iż zapadł prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w [...] z [...] października 2017 r. [...] skazujący geodetę uprawnionego T. P. za podrobienie dokumentu z [...] grudnia 2015 r. "zgłoszenia zmian danych osobowych objętych ewidencją gruntów i budynków" na dz. [...] i orzekający o przepadku tego dokumentu. Organ uwzględniając prawomocny wyrok sądu karnego przyjął, że orzeczony przepadek zgłoszenia zmian danych z [...] grudnia 2015 r. nie jest równoznaczny z przepadkiem dokumentacji geodezyjnej [...], sporządzonej przez geodetę uprawnionego i przyjętej do państwowego zasobu, która odzwierciedla faktyczny sposób użytkowania gruntów na dz. [...] i spójna jest z danymi wynikającymi z dokumentacji architektoniczno-budowlanej oraz przeznaczeniem tego terenu wynikającym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje na tym terenie zarówno obiekty produkcyjne, składy, magazyny oraz zabudowę usługową i mieszkaniową jak i tereny dróg publicznych i wewnętrznych (uchwała Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., Dz. Urz. Województwa [...]). Natomiast sporządzona przez geodetę uprawnionego T. P. dokumentacja [...] z [...] grudnia 2016 r. załączona do zgłoszenia z [...] stycznia 2017 r. została oceniona przez organ jako niemiarodajna dla dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Z załączonego do akt administracyjnych wykazu zmian gruntowych wynika, że w roku 1970 oraz w 1989 (kiedy wnioskodawca nabywał tę nieruchomość) dz. [...] stanowiła grunt orny składający się z klasy [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha. W 1997 r. wprowadzono użytek [...] na gruncie klasy [...] o pow. [...] ha kosztem użytku [...] klasy [...] zmniejszając go do pow. [...] ha. A w roku 2000 rozszerzono obszar użytku [...] do [...] ha, zmniejszając użytek [...] do [...] ha. Po zmianie z [...] marca 2016 r. dokonanej w oparciu o zakwestionowane zgłoszenie z [...] grudnia 2015 r. oraz na podstawie dokumentacji geodezyjnej [...] struktura użytków obejmuje: [...] – [...] ha, [...] – [...] ha, [...] – [...] ha, [...] – [...] ha. Zgłoszeniem z [...] stycznia 2017 r. skarżący domaga się przywrócenia i zmiany klas bonitacyjnych, zgodnie z załączonym wykazem według stanu z [...] listopada 2016 r. [...], gdzie wykreślono tereny mieszkaniowe ozn. jako [...] o pow. [...] ha oraz inne tereny zabudowane – [...] o pow. [...] ha, a wprowadzono oznaczenie [...] – [...] o pow. [...] ha i powiększono areał gruntów ozn. jako orne [...] do [...] ha. Zmiana zgłoszona przez skarżącego nie może być więc uznana za przywrócenie stanu ujawnionego [...] marca 2016 r. [...], a złożona dokumentacja nie daje podstaw do uwzględnienia żądania. Taka konkluzja wynika z decyzji Starosty [...] jak i utrzymującej ją w mocy decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonym wyrokiem uchylił decyzje organów obu instancji wobec stwierdzenia podstawy do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż na etapie postępowania sądowo-administracyjnego skarżący przedłożył kopię zgłoszenia z [...] czerwca 2003 r. skierowanego do Starostwa Powiatowego w [...] informującego o zmianie sposobu użytkowania budynków zakładu [...], które od [...] września 2003 r. miały być wykorzystywane do produkcji rolnej. WSA uznał, że prawidłowa jest konstatacja organu o braku podstaw do ujawnienia zmian ewidencyjnych gruntów na podstawie przedłożonej dokumentacji. Natomiast, zdaniem sądu, wyjaśnienia wymaga kwestia sposobu korzystania z budynków i sposobu użytkowania gruntów, czemu mogłoby posłużyć przeprowadzenie dowodu z oględzin oraz ustalenia związane ze sposobem załatwienia wniosku z [...] czerwca 2003 r. WSA powołując podstawę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c p.p.s.a. wyeliminował obie decyzje wydane w sprawie. Skargę kasacyjną złożył M. K. od wyroku uwzględniającego jego skargę, ale nie zgodził się w szczególności z jego uzasadnieniem, podkreślając, że sąd nie odniósł do wszystkich zarzutów skargi i nie ocenił, czy podstawą ujawnienia zmian w ewidencji mogła być dokumentacja geodezyjna [...], załączona do zgłoszenia z [...] grudnia 2015 r., co do którego orzeczono przepadek prawomocnym wyrokiem sądu karnego. W istocie Sąd Wojewódzki zaaprobował ustalenia i ocenę organów. Nie można zaś podzielić stanowiska skarżącego kasacyjnie, że orzeczony przepadek "zgłoszenia" z [...] grudnia 2015 r. obejmował, czy też pociągał za sobą, przepadek załączonej do "zgłoszenia" dokumentacji geodezyjnej, tylko z tego powodu, że "zgłoszenie" i załączoną doń dokumentację sporządziła ta sama osoba, geodeta uprawniony T. P. A to dlatego, że sąd karny nie orzekł o przepadku dokumentacji geodezyjnej lecz samego "zgłoszenia". Ponadto, podążając za rozumowaniem skarżącego kasacyjnie, dokumentacja geodezyjna [...], załączona do zgłoszenia z [...] stycznia 2017 r. została sporządzona przez tego samego geodetę T. P., więc jeśli osoba ta straciła wiarygodność dla strony to niezrozumiałym jest powierzenie jej dalszych prac geodezyjnych i zgłoszenie ich jako podstawy ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków. Chybiona jest też argumentacja skarżącego kasacyjnie, że nawet gdyby uznać, że przepadek dotyczył tylko zgłoszenia z [...] grudnia 2015 r. to organ w istocie dokonał zmian w ewidencji z urzędu, do czego nie był uprawniony na podstawie dokumentacji geodezyjnej z 2015 r. w drodze czynności materialno-technicznej lecz powinien w tym przedmiocie wydać decyzję administracyjną. Regulacja art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d i ust. 2b pkt 1 lit. h oraz pkt 2 ustawy przeczy stanowisku skarżącego, bowiem informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z wykrycia błędnych informacji (art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d p.g.k.). Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h p.g.k.), a taką dysponował organ dokonując zmian z [...] marca 2016 r. Natomiast objęta zaskarżoną decyzją odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków nastąpiła w drodze decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 24 ust. 2c p.g.k. Nie zasługuje więc na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. wskazujący na błędną wykładnię art. 24 ust. 2a i 2b i art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne jak i powiązany z nim zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a. wskazujący na brak odniesienia się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu do zarzutu skargi naruszenia art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 i art. 24 ust. 2a i 2b p.g.k. O bezzasadności zarzucanych naruszeń przemawia również ich wewnętrzna sprzeczność, bowiem autor kasacji zarzuca Sądowi I instancji, że nie odniósł się do zarzutów skargi naruszenia art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 i art. 24 ust. 2a i 2b p.g.k., a jednocześnie wskazuje, że sąd naruszył powyższe przepisy dokonując ich błędnej wykładni, ale nie wskazuje jak powinny być rozumiane i jak zinterpretował je sąd. Z tych też powodów, nie są trafne zarzuty art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. powołane w powiązaniu z art. 7 , art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz z art. 6 i art. 61 § 1 k.p.a. a także w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., wskazujące na nieprawidłowe przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, że dokumentacja geodezyjna numer [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. stanowiąca załącznik do wniosku, który uległ przepadkowi mogła stanowić podstawę aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, nie można podzielić stanowiska skarżącego kasacyjnie, że do zmiany sposobu użytkowania budynku wystarczające było samo zgłoszenie i brak sprzeciwu organu w terminie 30 dni od doręczenia zgłoszenia. W dacie zgłoszenia, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymagała pozwolenia właściwego organu (art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r., nr 106, poz. 1126). Uprawnione jest więc stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że organ winien wyjaśnić kwestię wystąpienia strony o zmianę sposobu korzystania z budynków objętą pismem strony z [...] czerwca 2003 r. i ustalenia, czy była w tym przedmiocie wydana decyzja. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, jako niemającą usprawiedliwionych podstaw, w myśl art. 184 p.p.s.a.