I OSK 1567/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2007r., sygn. akt IV SA/ Wa 743/07 o odrzuceniu skargi z dnia 19 marca 2007r. w sprawie ze skargi B. M. z dnia 19 marca 2007r. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. M., wskazując, że sprawa objęta niniejszą skargą, sygn. akt IV SA/Wa 743/07, jest sprawą z kolejnej skargi na tę samą decyzję organu. Jak bowiem wynika z akt postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1142/06, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w przeszłości już wniósł skargę z dnia 8 maja 2006r. na decyzję zaskarżoną ponownie w niniejszym postępowaniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał sprawę kolejnej skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawisłą, gdyż postępowanie w tamtej sprawie nadal trwa. Ponowna skarga w niniejszej sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 743/07 jako dotycząca tej samej decyzji jest niedopuszczalna, zgodnie z art. 58 .§ 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył B. M., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że podstawowym zarzutem w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1142/06 jest fakt, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [..] nie została doręczona zgodnie z zakresem pełnomocnictw. Okoliczność ta, zdaniem skarżącego, uniemożliwi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Podniesiono, że sprawa B. M. toczy się ponad 16 lat i wskazano, że rzeczywiście, skarga z dnia 19 marca 2007r. dotyczy tej samej decyzji, jednak końcowy jej wynik będzie diametralnie inny, aniżeli postępowania o sygn. akt IV SA/Wa 1142/06 i tylko w ten sposób B. M. będzie miał możliwość potwierdzenia swych argumentów. W ocenie skarżącego Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien zawiesić postępowanie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 743/07 do czasu zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1142/06. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. W rozpoznawanej sprawie zaistniała taka właśnie sytuacja, co zresztą potwierdził w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego. Nie ma tu znaczenia argument dotyczący wadliwego doręczenia, który może, zdaniem skarżącego, mieć wpływ na możliwość merytorycznej oceny skargi w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1142/06 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Za niezasadny uznać należy zarzut skargi kasacyjnej o niezastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie o sygn. akt IV SA/ Wa 743/07, przepisu art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż okoliczności niniejszej sprawy nie wypełniają jego przesłanki. Stanowi on bowiem, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadminictracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, natomiast w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku, która to sytuacja wypełnia przesłanki z art. 58 § 1 pkt 4. W związku z powyższym nie można uznać, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dopuścił się naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i zastosowanie przepisu art. 58 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.