I OSK 1602/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 491/07 o odrzuceniu skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Pismem z dnia 14 czerwca 2007 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do jej wniesienia i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, statut) z pouczeniem, iż nieuzupełnienie powyższych braków skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 czerwca 2007 r. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę. Jak wskazał Sąd, na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżąca nie uzupełniła braków skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął w dniu 28 czerwca 2007 r. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o., domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - prawa materialnego - art. 8 i 15 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 17, poz. 209 ze zm.) poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, - przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano się na przepisy art. 8 ust. 1, 2, 3 oraz art. 15 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, które określają dostępność do rejestru przedsiębiorców i stanowią, że każdy, w tym Sąd, może zapoznać się z danymi tam zawartymi, a co więcej nie może zasłaniać się nieznajomością wpisów. Wobec tego, zdaniem skarżącej, Sąd mógł się zapoznać ze sposobem reprezentacji Spółki. W celu zweryfikowania tych danych nie jest potrzebny żaden dokument przedkładany przez Spółkę, w prowadzonym wcześniej postępowaniu administracyjnym organy nie miały wątpliwości co do osób reprezentujących spółkę. Podniesiono ponadto, że art. 46 p.p.s.a. zawiera katalog wymogów, którym winno odpowiadać pismo procesowe i stwierdzono, że skarga złożona w sprawie wymogom tym czyniła zadość, a więc jej odrzucenie było niezasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 w związku z art. 29 p.p.s.a. osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku osób fizycznych działających w imieniu osoby prawnej osoby te są zatem zobowiązane przedłożyć stosowny dokument potwierdzający ich umocowanie do działania w imieniu takiej osoby prawnej. W przypadku spółek kapitałowych, do których należy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie to odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie bowiem z art. 39 pkt 1 powołanej ustawy o KRS w dziale 2 Rejestru Przedsiębiorców zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład ze wskazaniem sposobu reprezentowania. Dokument taki powinien być zgodnie z art. 29 p.p.s.a. złożony przy pierwszej czynności w postępowaniu np. przy złożeniu skargi - co winno mieć miejsce w sprawie niniejszej (vide: wyrok NSA z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91 oraz wyrok NSA z 22 kwietnia 2005 r., FSK 1675/04). Z wymienionych powodów prawidłową praktyką jest wzywanie osób fizycznych wnoszących skargi w imieniu spółek kapitałowych do przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość w uzyskaniu takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu celem zbadania jego autentyczności oraz prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych. Należy przy tym zauważyć, iż zgodnie z art. 29 p.p.s.a. to na osobie wnoszącej skargę ciąży obowiązek przedstawienia dokumentu z którego wynika jej umocowanie. Niezasadny jest w związku z tym zarzut, naruszenia wymienionych w skardze kasacyjnej przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, gdyż pomimo tego, że ustawa ta przyjmuje, że rejestr jest jawny a każdy ma prawo dostępu do danych zawartych w KRS (art. 8 ustawy o KRS) oraz nikt nie może zasłaniać się nieznajomością wpisów w KRS (art. 15 ust. 1 ustawy o KRS), to i tak nie zwalnia to strony z obowiązku przedłożenia na żądanie Sądu odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega w odniesieniu do spółek kapitałowych na przedłożeniu odpisu z KRS. W związku z tym należy stwierdzić, iż prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał wnoszącą skargę do przedłożenia takiego dokumentu w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni sąd ma obowiązek odrzucić skargę. Ustawodawca nie przewidział żadnych odstępstw od tej reguły. Z uwagi na powyższe, w sytuacji gdy wnoszący skargę w imieniu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. nie przedłożyli w przewidzianym terminie żądanych dokumentów - sąd miał obowiązek odrzucić skargę, co też zasadnie uczynił zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lipca 2007 r. W tym stanie sprawy podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a jest pozbawiony podstaw. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić.