I OSK 168/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz ( spr. ), Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec, Jan Paweł Tarno, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej ze skargi kasacyjnej Zbigniewa K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 października 2004 r. sygn. akt 4/II SA/Po 552/02 w sprawie ze skargi Zbigniewa K. na decyzję Wojewody L. z dnia 28 stycznia 2002 r. (...) w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. 4/II SA/Po 552/02 oddalił skargę Zbigniewa K. na decyzję Wojewody L. z dnia 28 stycznia 2002 r. (...) utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z dnia 10 grudnia 2001 r. (...) odmawiającą przyznania skarżącemu prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 13 listopada 2001 r. Sąd podzielił stanowisko obydwu organów, że - w świetle art. 37k ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ - skarżącemu nie przysługuje świadczenie przedemerytalne, gdyż /będąc urodzony 24 października 1947 r./ nie osiągnął wieku 55 lat, ani w dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. 1 stycznia 1995 r., jak stanowił powołany przepis w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, ani też w dniu 7 listopada 2001 r., jak stanowił powołany przepis w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania decyzji odwoławczej, kiedy skarżący osiągnął wiek 54 lata i 13 dni. Sąd uznał w szczególności, że - stosownie do art. 112 zd. 2 Kc - "skarżący osiągnął wiek 55 z chwilą ukończenia pięćdziesiątego piątego roku życia /dnia 24 października 2002 r. o godzinie 00/, nie zaś 24 października 2001 r., gdy ukończył dopiero 54 rok życia". W skardze kasacyjnej Zbigniew K. zarzucił, że wyrok został "wydany z naruszeniem prawa materialnego, tj. przy zastosowaniu błędnej wykładni art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że zawsze upływ terminu należy rozumieć "jako zakończony okres, przy czym sformułowania "osiągnąć" i "ukończyć" różnią się w sposób oczywisty, i nie mogą być interpretowane w jednakowy sposób, tak co do znaczenia, jak i skutków, gdyż sformułowanie "osiągnąć" pod względem znaczeniowym następuje bezpośrednio po "ukończeniu", zatem skarżący osiągnął /w rozumieniu ustawy/ wiek 55 lat w chwili następującej po ukończeniu zakresu wieku /54 lata/". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy. Stosownie do art. 37k ust. 9 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu - w brzmieniu ogłoszonym w Dz.U. 2001 nr 154 poz. 1793 - koniecznym warunkiem uzyskania świadczenia przedemerytalnego było osiągnięcie przez skarżącego, do dnia 7 listopada 2001 r., wieku co najmniej 55 lat. Nawet nie odwołując się do art. 212 zd. 2 Kc jest oczywiste, że do tej daty urodzony 24 października 1947 r. skarżący nie mógł osiągnąć wymaganego ustawą wieku, gdyż do dnia 7 listopada 2001 r. nie upłynęła jeszcze liczba lat, którą wiek oznaczono. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.