I OSK 1795/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 366/10 o odrzuceniu skargi [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku z dnia [...]kwietnia 2010 r. w przedmiocie załatwienia skargi dotyczącej trybu udostępniania materiałów z powiatowego zasobu geodezyjno- kartograficznego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 366/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...]na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku z dnia [...]kwietnia 2010 r., w przedmiocie załatwienia skargi dotyczącej trybu udostępniania materiałów z powiatowego zasobu geodezyjno- kartograficznego. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że pismem z dnia [...]lutego 2010 r. (znak [...])[...]sp. z o. o. z siedzibą w [...], zwana dalej spółką wystąpiła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku z wnioskiem o "interwencję w ramach nadzoru nad prowadzeniem Państwowego Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w [...]w związku z zaniedbaniem oraz biurokratycznym i przewlekłym załatwieniem sprawy". Jak wynika z uzasadnienia pisma, spółka [...]uważa, że z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.) Starosta Powiatowy w [...]domagał się uiszczenia przez wnioskującą opłat za udostępnienie danych z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto nie wszystkie żądane materiały zostały spółce wydane. Pismem z dnia [...]kwietnia 2010 r., uzupełnionym na wniosek spółki pismem z dnia 17 maja 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku stwierdził, że pomimo drobnych uchybień proceduralnych, np. w postaci braku poinformowania spółki o konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co spowodowało wydłużenie okresu oczekiwania na wnioskowane zaświadczenie oraz naruszenia wyrażonej w art. 14 k.p.a. zasady pisemności Starosta Bytowski prawidłowo uznał, iż wydanie danych z operatu ewidencyjnego wnioskującej o to spółce w zaistniałym stanie faktycznym może nastąpić wyłącznie odpłatnie. Dnia 22 czerwca 2010 r., spółka [...]wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na zajęte przez ten organ pismami z dnia [...]kwietnia 2010 r. i [...]maja 2010 r. stanowisko. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, iż złożona skarga nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Przedmiotem zaskarżenia nie jest bowiem żaden z aktów wymienionych art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jest to jedynie pismo określające stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargi wnoszone przez skarżącego, dotyczące naruszenia prawa przez Starostę Powiatowego w [...] (w zakresie realizacji powierzonych mu zadań). Sąd wojewódzki dodał, iż istota żądania skarżącej spółki sprowadza się zaś do oczekiwania, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku spowoduje "w trybie nadzoru" właściwe wykonywanie obowiązków przez Starostę – właściwego do udostępniania danych z zasobu geodezyjno – kartograficznego. Stwierdził, że sprawy rozpoznawane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednocześnie jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także, co ma szczególne znaczenie dla przedmiotowej sprawy - postępowania sądowoadministracyjnego. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosła [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Autor skargi kasacyjnej zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie tj. 1) Art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i odrzucenie skargi jako nie należącej do właściwości sądu administracyjnego; 2) Art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, iż przedmiotowa skarga nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działalności administracji publicznej (art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej powoływanej jako P.p.s.a.). Oceniając zaś charakter stanowiska zajętego w sprawie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Gdańsku w piśmie z dnia [...]kwietnia 2010 r. należy zauważyć, że rozstrzygnięcie to nie jest ani decyzją administracyjną w rozumieniu przepisu art. 104 kpa, ani też aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Decyzja administracyjna jest władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym o przepisy prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Natomiast o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji właściwie stwierdził, że w/w pismo z dnia 15 kwietnia 2010 r. nie może być uznane za akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Samo bowiem udzielenie wyjaśnień i zajęcie stanowiska w sprawie nie stanowi rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 221 k.p.a. zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami działu VIII k.p.a. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie służy zatem rozstrzyganiu indywidualnych spraw administracyjnych, przedmiotem tego postępowania jest rozpatrzenie składanych przez obywateli skarg (w szczególności na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw i wniosków). Należy dodać, że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-256 kpa), odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Z tych powodów należy uznać, iż skarga na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę wniesioną przez [...]Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.