I OSK 198/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia NSA Anna Lech (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. R. o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 198/08 w sprawie ze skargi D. R. na bezczynność Wójta Gminy L. – Przewodniczącego Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 198/08 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II SAB/Łd 60/07, w sprawie ze skargi D. R. na bezczynność Wójta Gminy L. – Przewodniczącego Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu [...] listopada 2008 r. (data stempla pocztowego) D. R. złożył wniosek o wykładnię wskazanego wyroku, to jest: "Czy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokując w sprawie podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych są gminnymi organami pomocniczymi, które realizują zadania publiczne z zakresu zadań własnych gminy, co w konsekwencji daje podstawę do stwierdzenia, iż w świetle art. 19 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) organy te mają obowiązek między innymi sporządzania i udostępniania protokołów lub stenogramów ze swoich obrad?", poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku z dnia 18 września 2008 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoje niezadowolenie z przedmiotowego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). Natomiast wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku z dnia 18 września 2007 r., gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie żądanie skarżącego dokonania wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r. stanowi w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu, która to polemika zmierza do nowej interpretacji rozstrzygnięcia, a to wykracza poza wykładnię wyroku określoną w art. 158 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.