I OSK 1995/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 25 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1121/12 o oddaleniu skargi M.M. na decyzję Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1121/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. M. na decyzję Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku M. M., prawidłowo reprezentowany, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku tym pełnomocnik strony wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować powstanie niebezpieczeństwa w postaci odebrania skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając złożony wniosek, zważył, co następuje: wskazane przez skarżącego okoliczności nie przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek złożony w tym przedmiocie musi zawierać uzasadnienie wskazujące okoliczności, które mogą być uznane za niebezpieczeństwo o jakim mowa w powołanym przepisie. W przedmiotowej sprawie wniosek M. M. uzasadniony został jedynie tym, iż wykonanie decyzji kierującej skarżącego na badania psychologiczne w związku z przekroczeniem liczby punktów karnych może skutkować odebraniem mu uprawnień do kierowania pojazdami. W ocenie Sądu wykonanie badań nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, ponieważ chodzi tu o sam fakt poddania się badaniom, a nie będącą ich potencjalną konsekwencję w postaci decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. O pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdów, zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 z późn. zm), orzeka starosta w sytuacji między innymi stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Dotyczy to również sytuacji niepoddania się badaniu psychologicznemu, w trybie określonym w art. 124 ust. 1 i ust. 2 (art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c tej ustawy). Sprawa dotycząca cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, w razie ewentualnego stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego przeciwwskazań do kierowania pojazdem, podlega załatwieniu w odrębnym trybie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.