I OSK 2262/21
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-12-02
Skład orzekający: Mariola Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba inna niż rodzic, rodzeństwo lub małżonek osoby wymagającej opieki może uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli rodzice, rodzeństwo lub małżonek tej osoby nie posiadają orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, ale z przyczyn obiektywnych nie mogą sprawować opieki?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie w sprawie, ponieważ uchwała NSA z dnia 14 listopada 2022 r. w sprawie I OPS 2/22 rozstrzygnęła zagadnienie prawne będące podstawą zawieszenia. Uchwała ta stanowi, że warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych (innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu lub współmałżonek) jest legitymowanie się przez rodziców lub współmałżonka osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który z kolei rozpatrywał skargę E.F. na decyzję SKO odmawiającą przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Postępowanie przed NSA zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez NSA wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie zagadnienia prawnego dotyczącego warunków przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.Rozstrzygnięcie
Podjęto zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 września 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 709/21 w sprawie ze skargi E.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2021 r., nr SKO.405.ŚR.355.171.2021 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Postanowieniem z dnia 24 października 2022 r. sygn. akt I OSK 2262/21, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 września 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 709/21 w sprawie ze skargi E.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2021 r., nr SKO.405.ŚR.355.171.2021 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich zagadnienia prawnego: "Czy podstawę do uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, przez osoby wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.) stanowi wyłącznie legitymowanie się przez rodziców osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki (art. 17 ust. 1a u.ś.r.), współmałżonka osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.) orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności czy też dopuszczalne jest przyznanie, osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.), prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji w sytuacjach, gdy rodzice osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki (art. 17 ust. 1a u.ś.r.), współmałżonek osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.) nie legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, ale z przyczyn obiektywnych nie mogą sprawować realnie i efektywnie opieki nad osobą wymagającą wsparcia?".
W dniu 14 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w sprawie I OPS 2/22 stwierdzając, że "1. Warunkiem przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 ze zm., dalej: u.ś.r.) osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, jest legitymowanie się przez rodziców osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 1a u.ś.r.); 2. Warunkiem przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 u.ś.r., z tytułu sprawowania opieki nad osobą pozostającą w związku małżeńskim osobie wskazanej w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., innej niż współmałżonek, jest legitymowanie się przez współmałżonka osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.)." W związku z powyższym ustała przyczyna zawieszenia postępowania kasacyjnego w rozpoznawanej sprawie.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 i art. 131 P.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło