I OSK 2321/24
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-10-28
Skład orzekający: Karol Kiczka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku zawieszenia postępowania przed NSA w celu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, które następnie zostało pozostawione bez rozpoznania, sąd powinien podjąć zawieszone postępowanie z urzędu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, a orzeczenie kończące to postępowanie stało się prawomocne. W sytuacji, gdy zagadnienie prawne, które stanowiło podstawę zawieszenia, zostało pozostawione bez rozpoznania, przyczyna zawieszenia ustała, co uzasadnia podjęcie postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Łodzi w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Postępowanie przed NSA zostało zawieszone postanowieniem z dnia 10 września 2025 r. w celu rozstrzygnięcia zagadnień prawnych dotyczących prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Zagadnienia te zostały zarejestrowane pod sygnaturami I OPS 2/24 i I OPS 1/25. Skład siedmiu sędziów NSA podjął uchwały I OPS 2/24 oraz I OPS 1/25, które pozostawiły przedstawione zagadnienia prawne bez rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Podjęto zawieszone postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 403/24 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 2 kwietnia 2024 roku nr SKO.4141.53.24 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego podjąć postępowanie sądowe zawieszone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2025 r. sygn. akt I OSK 2321/24.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 września 2025 r., sygn. akt I OSK 2321/24 zawiesił postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 403/24 do czasu rozstrzygnięcia budzącego wątpliwości zagadnienia prawnego zarejestrowanego pod sygnaturami: I OPS 2/24 i I OPS 1/25: "Czy podstawę do uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, przez osoby wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 615, zm. poz. 1265 - dalej uśr) stanowi wyłącznie legitymowanie się przez współmałżonka osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr) orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, czy też dopuszczalne jest przyznanie, osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 uśr, prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr) nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, ale z przyczyn obiektywnych nie może sprawować realnie i efektywnie opieki nad osobą wymagającą wsparcia, zwłaszcza gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki ukończył 75 lat (art. 16 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 uśr)?". Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt I OPS 1/25.
A także "Czy podstawę do uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze
znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, przez osoby wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 390 ze zm., dalej u.ś.r.), stanowi wyłącznie legitymowanie się przez współmałżonka osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.) orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, czy też dopuszczalne jest przyznanie, osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a u.ś.r.) nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, ale zachodzą w stosunku do niego przesłanki uzasadniające przyznanie mu dodatku pielęgnacyjnego lub zasiłku pielęgnacyjnego, wskazujące, iż z przyczyn obiektywnych nie może sprawować realnie i efektywnie opieki nad osobą wymagającą wsparcia?". Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt I OPS 2/24.
Skład siedmiu sędziów NSA udzielił odpowiedzi na ww. zagadnienia, podejmując w dniu 6 października 2025 r. uchwały: I OPS 2/24 oraz I OPS 1/25 - obie o treści: "pozostawienie przedstawionego zagadnienia prawnego bez rozpoznania".
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Wobec faktu, że przyczyna zawieszenia postępowania ustała, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny podjął 6 października 2025 r. uchwały I OPS 2/24 oraz I OPS 1/25 - uzasadnione jest podjęcie z urzędu uprzednio zawieszonego postępowania.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło