I OSK 2896/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 503/17 o odrzuceniu skargi L. F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego została objęta bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji Prezydentowi W. wyjaśniającej czy L. F. w dniu 15 grudnia 2005 r. złożyła w Urzędzie Wojewódzkim [...] w W. wniosek o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie przez Gminę W. części nieruchomości pod droge publiczną ulicę C. – dz.ew. [...] oraz ulicę R. – [...] oraz wniosek o wypłatę odszkodowania za w/w nieruchomość. WSA wskazał, że skarga ta została wniesiona w trybie art. 227 K.p.a. i stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu. Z tego względu przedmiotową skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła L. F., zaskarżając je w całości i zarzucając mu: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1 w związku z art. 141 § 4 P.p.s.a. polegające na zaniechaniu przez Sąd ustosunkowania się nie tylko do granic sprawy wynikłej z wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2625/14, ale nawet do zarzutów podniesionych w skardze, której rozstrzygnięcie jest przedmiotem niniejszej skargi kasacyjnej, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. .art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. i w zw. z art. 227 K.p.a. przez błędne przyjęcie, że wystąpienie skarżącej o bezczynności Wojewody [...] miało charakter skargi w rozumieniu działu VIII K.p.a. i tym samym powołane przepisy miały zastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy z materiałów sprawy w sposób niebudzący wynika, iż było to zażalenie w rozumieniu art. 37 § 1 K.p.a. w brzmieniu do dnia 31 maja 2017 r. i tym samym skarga - zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. podlegała merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd I instancji. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. sąd bada także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 25 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt I SA/Wa 2825/14) uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2011 r. o odmowie przyznania L. F. odszkodowania z tytułu przejętego przez miasto W. gruntu pod drogę publiczną. Aktualnie toczy się w tej sprawie postępowanie przed organem I instancji (Prezydentem W.). Analizowana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożona została na bezczynność Wojewody [...] polegającą na braku udzielenia odpowiedzi na pisma Prezydenta W. wyjaśniające czy L. F. w dniu 15 grudnia 2005 r. złożyła w Urzędzie Wojewódzkim [...] w W. wniosek o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie przez Gminę W. części nieruchomości pod drogę publiczną ulicę C. – [...] oraz ulicę R. – dz.ew. [...] oraz wniosek o wypłatę odszkodowania za w/w nieruchomość. Mając powyższe na uwadze podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Udzielenie odpowiedzi na ww. pisma Prezydenta W. nie mieści się w żadnej z form działania organów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przed Wojewodą [...] nie toczy się żadne postępowanie, w którym można byłoby zarzucić temu organowi bezczynność w podanym powyżej znaczeniu. Okoliczności przywołane w skardze należą do materii postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanym Skargi i wnioski. Przedmiotem tego rodzaju skargi, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Generalnie skarga L. F. wskazuje na brak współdziałania Wojewody [...] z organem administracji prowadzącym postępowanie administracyjne. Dotyczy ona zaniechań organu w zakresie niewymagającym zajęcia stanowiska w drodze czynności bądź aktu administracyjnego, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego, chociaż w tle przejawia się kwestia odszkodowania z tytułu przejętego przez miasto W. gruntu pod drogę publiczną. Postępowanie w tej sprawie toczy się jednak przed innym organem niż ten, którego dotyczy skarga na bezczynność złożona w niniejszej sprawie. Sąd nie może zaś wniesionej skargi rozpoznawać alternatywnie jako skargi na bezczynność w wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odszkodowawczej, tylko z tej racji, że bezczynność Wojewody [...] ma związek z postępowaniem prowadzonym przez Prezydenta W. Taka kontrola nie mieści się w ramach wyznaczonych art. 134 § 1 P.p.s.a. i wymaga złożenia odrębnej skargi na bezczynność Prezydenta W. We wskazanych powyżej okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zakwalifikowania skargi L. F. inaczej jak skargi wniesionej na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. na niewłaściwe działanie Wojewody [...] przejawiające się w braku współdziałania z organem prowadzącym postępowanie administracyjne. Taka zaś skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. Podlega rozpoznaniu w trybie tzw. uproszczonym przez właściwy organ wskazany w art. 229 K.p.a., a o sposobie jej rozpoznania zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 K.p.a.). Ten sposób procedowania, jak i sposób załatwienia skargi pozostaje jednak poza zakresem właściwości sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, nie stwierdzając zarzucanych naruszeń, na podstawie art. 184 P.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.