I OSK 340/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w sprawie ze skarg kasacyjnych J. P. i K. S. oraz M. K. i K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 995/20 w sprawie ze skarg M. K., K. S., J. P. i K. S. na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 11 lutego 2020 r. nr KR II R 19/19 w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. akt I OSK 340/23 w ten sposób, że w miejsce słów: "Miasta Stołecznego Warszawy" wpisać słowa: "Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich". Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. akt I OSK 340/23 w punkcie 3 sentencji wyroku zasądził od M. K. i K. S. solidarnie na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Opisany powyższej punkt 3 sentencji wyroku zawiera oczywistą omyłkę. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. akt I OSK 340/23 podlega sprostowaniu z urzędu, nie ulega bowiem wątpliwości, że doszło do omyłki pisarskiej o charakterze oczywistym. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej (jak w niniejszej sprawie) strona, która wniosła skargę kasacyjną obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ. Żaden z przepisów p.p.s.a. nie uprawnia natomiast do zasądzenia kosztów na rzecz uczestnika postępowania. W związku z tym zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika postępowania Miasta Stołecznego Warszawy było oczywistą omyłką pisarską. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.