I OSK 341/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska, Sędziowie NSA Jan Kacprzak, Barbara Adamiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krakowiecka, po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. B.-D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 730/09 w sprawie ze skargi Krzysztofa B.-D. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości oddala skargę kasacyjną. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia K. B.-D. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2008 r. przekazujące Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie zażalenie K. B.-D. na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia [...] listopada 2007 r. o przekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie jako organowi właściwemu pisma K. B.-D. z dnia [...] września 2007 r., stanowiącego zażalenie na postanowienie Urzędu Miasta i Gminy w Skawinie, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Rozpoznając złożone zażalenie Główny Geodeta Kraju podniósł, iż zgodnie z art. 127 § 2 kpa w zw. z art. 141 i art. 144 kpa organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Stosownie zaś do art. 17 pkt 1 kpa organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. W związku z powyższym organ stwierdził, iż organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia [...] listopada 2007 r. przekazujące zażalenie K. B.-D. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Skawina z dnia [...] sierpnia 2007 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie, jako organowi właściwemu do jego rozpatrzenia, jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 730/09, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Krzysztofa B.-D. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości, oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Organy muszą zatem kontrolować swoją właściwość od momentu wszczęcia postępowania do rozstrzygnięcia sprawy decyzją, kończącą postępowanie w sprawie. Stosownie bowiem do treści art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia. Zgodnie z art. 126 kpa w związku z art. 129 § 1 kpa i art. 127 § 2 kpa właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Z art. 17 ust. 1 kpa wynika natomiast, iż organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Regułę tę powtarza przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) stanowiący, że samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kpa i Ordynacji podatkowej, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Aktualnie samorządowemu kolegium odwoławczemu przysługują uprawnienia organu wyższego stopnia we wszystkich sprawach należących do właściwości organów samorządu terytorialnego wszystkich szczebli i to zarówno w sprawach własnych, jak i tych z zakresu administracji rządowej (zleconych), chyba że przepisy administracyjnego prawa materialnego w określonej sprawie indywidualnej wyraźnie wskazują właściwość innego organu. W sprawie Krzysztof B.-D. złożył w dniu 14 grudnia 2007 r. do Wojewody Małopolskiego pismo stanowiące zażalenie na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia [...] listopada 2007 r. o przekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie, jako organowi właściwemu, pisma skarżącego z dnia 11 września 2007 r., stanowiącego zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy w Skawinie z dnia [...] sierpnia 2007 r. Zgodnie z powyżej wskazanymi przepisami prawa, organem właściwym do rozpoznania zażalenia K. B.-D. na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia [...] listopada 2007 r. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że Wojewoda Małopolski słusznie uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia [...] listopada 2007 r. i zasadnie przekazał je, na podstawie art. 65 § 1 kpa, według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie. Odnosząc się z kolei do zarzutów skarżącego dotyczących "przejęcia z działki ogrodniczej z pgr. [...]", położonej przy ul. W. [...] w S. gruntu o powierzchni [...] m² i utworzenia działki nr [...] o powierzchni [...] m² jako "działki urzędowej", oraz "przekazania" działki ewidencyjnej nr [...] "w niepożądane ręce", Sąd stwierdził, że pozostają one bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia, albowiem nie odnoszą się do rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym do Sądu postanowieniu Głównego Geodety Kraju, dotyczącego wyłącznie kwestii przekazania zażalenia K. B.-D. na postanowienie Starosty Krakowskiego z dnia [...] listopada 2007 r. do rozpatrzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie jako organowi właściwemu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę. K. B.-D. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparł na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 1 k.pa. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia wskutek uznania, że Główny Geodeta Kraju jest organem właściwym w zakresie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody Małopolskiego o przekazaniu zażalenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Na tej podstawie wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzono, że Sąd nie wziął pod uwagę, że Minister Infrastruktury błędnie przekazał sprawę Głównemu Geodecie Kraju, bowiem nie jest właściwym do rozpoznania zażalenia na Wojewodę Małopolskiego. Organem właściwym jest Minister Infrastruktury. W myśl art. 7a ust. 2 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne, Główny Geodeta Kraju jest organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Postanowienie wydane przez Wojewodę Małopolskiego nie mieści się w zakresie tej normy, wobec powyższego w myśl zasady ogólnej wyrażonej w art. 17 pkt 2 k.p.a. organami wyższego stopnia dla wojewodów są właściwi w sprawie ministrowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z art. 6a ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) "Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią: 1) organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego: a) Główny Geodeta Kraju, b) wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie". Art. 7a pkt 2 powołanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne interpretowany musi być w związku z art. 6a ust. 1 tej ustawy. Organem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest wojewoda, który wykonuje zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. W tym zakresie wobec wojewody organem wyższego stopnia jest Główny Geodeta Kraju (art. 7a pkt 2 powołanej ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje Służby Geodezyjnej i Kartograficznej określone w ustawie i przepisach odrębnych (art. 6a ust. 2 powołanej ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne). Tym samym nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Z tego względu, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.