I OSK 352/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Katowice na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 października 2006 r., IV SA/Gl 1226/06 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi Gminy Katowice na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 lipca 2006 r., Nr SKO-GN-232/7358/2006/D w przedmiocie zajęcia pasa drogowego postanawia oddalić skargę kasacyjną Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w piśmie z dnia 31 sierpnia 2006 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, Gmina Katowice "zastępowana przez Miejski Zarząd Ulic i Mostów w Katowicach" wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 lipca 2006 r. mocą której uchylono w całości decyzję z dnia 31 maja 2006 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Katowice przez Dyrektora Zarządu Ulic i Mostów w Katowicach. Jednocześnie organ odwoławczy umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę zważył, iż należało w punkcie wyjścia odnotować, że w myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwane] dalej w skrócie: P.p.s.a., uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być organ, który w rozpatrywanej przez Sąd sprawie był powołany do wydania aktu administracyjnego. Gmina Katowice na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 października 2006 r. złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik Gminy oparła skargę kasacyjną na podstawie naruszenia przepisów postępowania, a to przepisu art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającego na przyjęciu, że dyrektor Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w Katowicach działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Katowice nie ma legitymacji do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) dalej p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego - uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko - radcowskim ( art. 175 § 1 -3 p.p.s.a. ). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny . Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie przez pełnomocnika Gminy Katowice powyższych wymogów przewidzianych dla tego rodzaju środka zaskarżenia nie spełnia. Skarga ta oparta została o zarzut wskazany w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tj. naruszenia przepisów postępowania - art. 50 p.p.s.a. Powołując konkretny przepis prawa, którym zdaniem skarżącego został naruszony konieczne jest jednak wskazanie w skardze kasacyjnej, jeżeli przepis ten jest złożony, podania jednostki redakcyjnej przepisu, tj. wskazania konkretnego paragrafu, ustępu czy punktu. Przepis art. 50 p.p.s.a. składa się z dwóch jednostek redakcyjnych (paragrafów). W skardze kasacyjnej nie wskazano natomiast, który z tych paragrafów zawierających odrębne normy prawne został naruszony przez Sad I instancji. Sąd rozpoznający skargę kasacyjną nie może zaś w tym zakresie domniemywać intencji skarżącego. Z powyższych względów rozpoznanie skargi kasacyjnej jest niemożliwe, dlatego podlega ona oddaleniu. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.