I OSK 46/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędziowie Grażyna Radzicka (spr.) NSA Leszek Włoskiewicz Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 2250/05 w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia dzienne oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 października 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 2250/05 oddalił skargę M. I. na decyzję Rektora [...] z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia dzienne. Wyrok wydany został w następujących okolicznościach sprawy. M. I. przystąpił do postępowania kwalifikacyjnego na studia dzienne na Wydziale Prawa i Administracji [...] w roku akademickim 2005/2006. Po rejestracji w Internetowej Rejestracji Kandydatów i wniesieniu opłaty egzaminacyjnej w dniu 9 lipca 2005 r. przystąpił do testowego sprawdzianu predyspozycji. W dniu 12 lipca 2005 r. na stronie internetowej Wydziału Prawa i Administracji [...] opublikowana została lista osób wstępnie zakwalifikowanych na pierwszy rok studiów stacjonarnych tego Wydziału, na której zamieszczono informację, że łącznie w postępowaniu rekrutacyjnym M. I. uzyskał 80,2 punkty, w tym 44 punkty za test predyspozycji i 36,2 punktów za maturę, co dało mu 445 miejsce na liście. Po ukazaniu się powyższej listy w Internecie i wywieszeniu jej na tablicy ogłoszeń Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna stwierdziła, że nastąpił błąd w zaprogramowaniu matrycy komputerowego sprawdzania wyników testu. Złe zaprogramowanie dotyczyło odpowiedzi na pytanie nr 14 testu. Po poprawieniu błędu i weryfikacji wyników testu została ogłoszona lista z wynikami testów uwzględniająca poprawione w teście błędne odpowiedzi. Na tej ostatecznej liście osób ubiegających się o przyjęcie na pierwszy rok studiów skarżący znalazł się na miejscu 657 z ogólną liczbą punktów 78,2. W dniu 19 lipca 2005 r. M. I. złożył odwołanie do Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej wnosząc o zweryfikowanie oceny jego odpowiedzi na pytanie nr 14 i zmianę przyznanej mu liczby punków za egzamin uwzględniającą należne, według niego, dwa punkty za odpowiedź na pytanie nr 14. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji [...], po otrzymaniu powyższego odwołania, zasięgnął opinii w sprawie poprawności odpowiedzi na pytanie nr 14 autora pytań, który w opinii stwierdził jednoznacznie, że odpowiedź M. I. na pytanie nr 14 testu nie była poprawna. Decyzją z dnia [...], Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna orzekła o odmowie przyjęcia M. I. na pierwszy rok studiów w roku akademickim 2005/2006 na Wydziale Prawa i Administracji [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji Komisja wskazała, że w postępowaniu kwalifikacyjnym odwołujący się otrzymał 78,2 punkty a na studia dzienne przyjęci zostali kandydaci, którzy uzyskali co najmniej 79,8 punktów. Z uwagi na wyczerpanie limitu miejsc ustalonych przez Senat uczelni przyjęcie dalszych osób z listy, w tym odwołującego się, nie było możliwe. Prorektor [...], po rozpatrzeniu odwołania M. I., decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując w uzasadnieniu, że odwołujący się otrzymał niewystarczającą liczbę punktów niezbędną do zakwalifikowania na studia. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosił zarzut naruszenia: 1) art.107 § 1 k.p.a. w związku z § 32 ust. 2 uchwały nr 180 Senatu [...] z 17 marca 2004 r., polegające na wydaniu decyzji przez osobę nieupoważnioną do wydania decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia, 2) art.10 § 1 k.p.a. przez brak umożliwienia uczestniczenia w postępowaniu oraz wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, w szczególności uniemożliwienie zapoznania się z protokołem postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 25 uchwały Senatu wymienionej w pkt.1, 3) art.106 § 2 i § 5 kpa w związku z art. 32 ust. 2 uchwały Senatu wymienionej w pkt.1 przez brak powiadomienia skarżącego o zwróceniu się do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej o zajęcie stanowiska w sprawie oraz niedoręczenie mu wniosku tej Komisji i uniemożliwienia zaskarżenia tego wniosku, 4) naruszenie art. 8 k.p.a. w związku z § 21 ust. 6 powołanej w pkt 1 uchwały Senatu przez brak jawnego i niezwłocznego opublikowania wyników pisemnego sprawdzianu predyspozycji, 5) naruszenie art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. w związku z § 23 uchwały Senatu wymienionej w punkcie I. Skarżący uważał że zaskarżoną decyzję wydał organ niewłaściwy, gdyż obowiązująca "wówczas" ustawa o szkolnictwie wyższym nie przewidywała organu takiego, jak "prorektor", a charakter prawny i kompetencje osoby pełniącej funkcje prorektora nie zostały uregulowane w ustawie, statucie ani w uchwale Senatu. Natomiast naruszenia art. 10 k.p.a. skarżący upatrywał w braku pisemnego poinformowania go o zakończeniu postępowania przed wydaniem decyzji. Ponadto skarżący podnosił, że odmawiano mu wglądu do własnego testu oraz protokołów w sprawie postępowania rekrutacyjnego oraz nie doręczono mu wniosku Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej (§32 uchwały nr 180 Senatu), a brak doręczenia stanowiska Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej uniemożliwił skarżącemu kontrolę tego rozstrzygnięcia. W skardze podniesiono także zarzut naruszenia jawności postępowania rekrutacyjnego, o czym świadczy nie ogłoszenie wyników testu predyspozycji. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wnosił o jej oddalenie, wskazując, że po ukazaniu się wspólnej imiennej listy rankingowej z wynikami egzaminów wszystkich osób zdających Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna stwierdziła, że nastąpił błąd w zaprogramowaniu matrycy komputerowego (skanerem) sprawdzania wyników testu. Złe zaprogramowanie dotyczyło odpowiedzi na pytanie nr 14 testu. Prawidłową odpowiedzią była odpowiedź a), nie zaś odpowiedź b). W związku z wykryciem błędu konieczne było ponowne sprawdzenie testu i zweryfikowanie jego wyników u wszystkich kandydatów, którzy pisali ten test. Osobom, które w teście w pytaniu nr 14 zakreśliły odpowiedź b) trzeba było odjąć dwa punkty, zaś osobom, które zakreśliły odpowiedź a) należało dodać dwa punkty. Po poprawieniu błędu i weryfikacji wyników ponownie została ogłoszona lista z wynikami testu uwzględniająca poprawione w teście błędne odpowiedzi. W dniu 15 lipca 2005 r. skarżący zapoznał się z wynikiem swojego testu i został poinformowany o błędzie. Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów organ wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana przez Prorektora [...] prof. dr hab. A. W., który zgodnie z podziałem kompetencji określonym w zarządzeniu nr 14 Rektora [...] z dnia 9 września 2005 r. jest osobą uprawnioną do jej podjęcia. Podkreślono także, że do decyzji podjętych w indywidualnych sprawach studentów przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, a nie wprost, co powoduje zastosowanie minimum procedury. Postępowanie rekrutacyjne w szkole wyższej jest postępowaniem szczególnym i unormowane jest w ustawie o szkolnictwie wyższym, uchwałach Senatu i nie podlega reżimowi k.p.a. Kandydat na studia nie wypowiada się co do zebranego materiału dowodowego i nie jest zapoznawany z protokółem postępowania kwalifikacyjnego, a także z wnioskiem Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej w jego sprawie. Ma on natomiast prawo zapoznania się ze swoją pracą egzaminacyjną, a wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne. Ponadto podkreślono, że nie może zostać przyjęta na studia osoba tylko dlatego, że nie można zweryfikować jej wyników w toku normalnej kontroli wewnątrzinstancyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga jest nieuzasadniona. Sąd I instancji uznał, że przedmiotem jego oceny była ostateczna decyzja Prorektora [...] utrzymująca w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej odmawiającej przyjęcia M. I. na pierwszy rok studiów dziennych na Wydział Prawa i Administracji [...]. Jako przyczynę odmowy przyjęcia kandydata na studia wskazano uzyskanie przez niego niewystarczającej ilości punktów niezbędnych do zakwalifikowania na studia. Według zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego postępowanie kwalifikacyjne na pierwszy rok studiów dziennych na Wydziale Prawa i Administracji [...] prowadzone było na podstawie: uchwały nr 179 Senatu [...] z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie podstawowych zasad postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów na [...] w roku 2005/2006; uchwały nr 180 Senatu [...] z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie ogólnych zasad i trybu postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów [...] w roku 2005/2006; uchwały nr 200 Senatu tej uczelni z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad postępowania rekrutacyjnego na I rok studiów w [...] w roku 2005/2006 oraz uchwały nr 286 Senatu [...] z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie uszczegółowienia i uzupełnienia uchwały nr 200 Senatu z dnia 19 maja 2004 r. Sąd I instancji podkreślił również, że sprawa musiała być rozpatrywana w oparciu o przepisy ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 65 poz. 385 ze zm.), gdyż mimo, że w dacie wydawania decyzji obowiązywała nowa ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, która według regulacji zawartej w art. 277 weszła w życie z dniem 1 września 2005 r., starą ustawę należało stosować na mocy przepisu przejściowego - art. 259 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r., który stanowi, że wszczęte i niezakończone postępowania w sprawach, co których postępowanie zostało zakończone wydaniem nieprawomocnej decyzji są rozpatrywane według przepisów dotychczasowych. Z tych powodów zdaniem Sądu I instancji sprawę należało rozpatrywać w kontekście uregulowań zawartych w art. 141 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym. Na podstawie powyższego przepisu Senat uczelni podjął uchwały wymienione na wstępie, a dotyczące zasad rekrutacji na studia dzienne na Wydział Prawa i Administracji tej uczelni. Stosownie do art.141 ust. 3 w przypadkach, gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne, powołane przez dziekana wydziału lub inny organ wskazany w statucie uczelni i to komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawie przyjęcia na studia. Od decyzji komisji rekrutacyjnej służyło odwołanie do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, zaś decyzję podejmuje rektor zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej. Decyzja rektora jest ostateczna (art.141 ust.5 ustawy). Odnosząc się do zarzutu skarżącego iż decyzję ostateczną w jego sprawie wydał nieuprawniony organ, Sąd przyznając rację skarżącemu, że ustawa o szkolnictwie wyższym z 12 września 1990 r. jako organ kompetentny wskazuje rektora uczelni, uznał jednak że także prorektor według przepisów dotychczasowych był uprawniony do wydania ostatecznej decyzji o odmowie przyjęcia kandydata na studia. Zdaniem Sądu z zarządzenia nr 14 Rektora [...] z dnia 9 września 2005 r. wydanego w oparciu o przepis art. 66 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym wynika, że rektor uczelni określa zakres obowiązków prorektorów. Ponieważ analogiczny przepis Ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, której przepisy były podstawą orzekania w niniejszej sprawie, takiej szczególnej delegacji dla rektora nie przewidywał, zachodziła potrzeba sięgnięcia do Statutu [...]. Statut ten w § 36 pkt 2 stanowi, że "Zakres działania prorektorów określa Rektor, informując o tym Senat i społeczność akademicką [...]." Zatem treść postanowienia § 36 pkt 2 Statutu, obowiązującego również przed wejściem życie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym, odpowiada regulacji art. 66 ust. 2 pkt 6 tej ustawy stanowiącej wymienioną delegację w zarządzeniu nr 14 Rektora [...] z dnia 9 września 2005 r. w sprawie określenia zakresu działania prorektorów [...]. Stosownie do § 1 ust. 4 pkt 5 tego zarządzenia - prorektor do spraw studenckich - prof. K. A. W. podejmuje decyzje w sprawach odwołań od decyzji komisji rekrutacyjnej o nieprzyjęciu na studia, zgodnie z wnioskiem uczelnianej komisji rekrutacyjnej. W kontekście powyższych postanowień Statutu [...] oraz zarządzenia nr 14 z dnia 9 września 2005 r. Rektora [...] zarzut wydania zaskarżonej decyzji przez osobę nieupoważnioną był nieuzasadniony. Sąd nie podzielił również zarzutów skarżącego dotyczących roli jego pisma z dnia 19 lipca 2005 r. potraktowanego jako odwołanie od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, mimo, że oznaczone zostało datą wcześniejszą niż wydana decyzja w dniu [...], a nadto odniósł się do zarzutu naruszenia wskazanych w skardze przepisów K.P.A. W ocenie Sądu z art. 161 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym wynika, że do decyzji podejmowanych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich i samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy K.P.A., a odpowiednie stosowanie tych przepisów ma zapewnić minimum procedury, niezbędne do załatwienia spraw i zachowania uprawnień strony. Z tych względów uznając skargę za nieuzasadnioną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy § 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. skargę oddalił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M. I., reprezentowany przez radcę prawnego zaskarżając wyrok w całości i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi M. I. zarzucał Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez oddalenie skargi pomimo naruszenia przez organy powołane do rekrutacji na studia dzienne na Wydziale Prawa [...] zasad rekrutacji ustalonych przez Rektora [...], a w szczególności naruszenie §§ 21 ust 6 , 25, 32 ust. 2 uchwały nr 180 Senatu [...] z 17.03.2004 r. w szczególności poprzez pominięcie pisma skarżącego z dnia 19 lipca 2005 ,r. (wysłane listem poleconym w dniu 20.07.2005 r.) i błędne ustalenie, że pismo to zostało wysłane już po doręczeniu decyzji o odmowie przyjęcia na studia jak i przyjęcie, iż pomimo jawności postępowania rekrutacyjnego i niedozwolonego zmieniania wyników Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna upoważniona była do zmiany wcześniej ogłoszonych wyników czyli podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, iż uszło uwadze Sądu orzekającego w sprawie iż skarżący dwa razy składał pismo oznaczone datą 19 lipca 2005 r. i nazwane odwołaniem, bowiem jedno z nich jest faktycznie odwołaniem już po otrzymaniu decyzji z dnia [...], natomiast drugie wysłane listem poleconym w dniu 20 lipca 2005 r. zostało całkowicie pominięte w rozważaniach Sądu, a zawierało ono skargę na sposób postępowania Komisji Wydziałowej wraz z prośbą o dodatkową weryfikację odpowiedzi na pytanie nr 14 oraz uzasadnieniem dla uznania prawidłowości odpowiedzi. Zdaniem skarżącego dokument ten ma wyjątkowe znaczenie w sprawie gdyż zgodnie z § 24 zdanie 1 uchwały 180 Senatu [...], po jego wpłynięciu, rozpatrzenie pisma należało do Komisji Uczelnianej, a nie do Komisji Wydziałowej, której postępowanie skarżący kwestionował. Skarżący zakwestionował również pogląd Sądu o możliwości zmiany zgłoszonych wcześniej wyników egzaminu mimo braku podstaw prawnych. W ocenie skarżącego poprawianie błędu musi odbywać się zgodnie z jakimiś procedurami, czy to poprzez sprostowanie oczywistej omyłki, czy przez uchylenie decyzji przez wyższy organ. Z tych też powodów, brak procedur umożliwiających weryfikację ogłoszonych wyników powodował, że uczelnia była zobowiązana przyjąć każdą osobę, co do której podano, że uzyskała odpowiednią liczbę punktów i wyraziła chęć studiowania, choćby przy wszystkich pytaniach matryca źle odczytała wyniki. W odpowiedzi na skargę [...] wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej gdyż według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą naruszenia przepisów postępowania §§ 21 ust. 6, 25, 32 ust. 2 uchwały nr 180 Senatu [...] z 17 marca 2004 r. w szczególności poprzez pominięcie pisma skarżącego z dnia 19 lipca 2005 r. wysłanego 20.07.2005 r. Otóż stosownie do uregulowań art. 141 ust. 3 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1990 r. nr 65 poz. 385 ze zm.) w przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez dziekana wydziału lub inny organ wskazany w statucie uczelni. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawie przyjęcia na studia. Organem rozstrzygającym sprawę i wydającym decyzję ostateczną z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 138 K.P.A. jest stosownie do art. 141 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym przywołanej wyżej - Rektor uczelni. Natomiast uchwała Komisji Odwoławczej, rozpatrującej odwołanie kandydata na I rok studiów w szkole wyższej nie stanowi rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie w rozumieniu przepisów k.p.a. lecz wyraża jedynie stanowisko tej Komisji, co do zasadności odwołania. Przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym oraz przepisy k.p.a. nie przewidują odwołań kierowanych do różnych organów. Sąd I instancji prawidłowo odniósł się i skontrolował odwołanie skarżącego od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] i odniósł się do podnoszonych tam zarzutów. Natomiast pismo z datą 19 lipca 2005 r. adresowane przez M. I. do Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Prawa i Administracji [...], nie wskazuje żadnego innego adresata i stanowi wyłącznie polemikę kandydata z oceną prawidłowości odpowiedzi na pytanie nr 14 testu predyspozycji. Tą kwestią Sąd I instancji nie musiał się zajmować i to tym bardziej, że ocena prac w postępowaniu kwalifikacyjnym w sprawie przyjęcia na pierwszy rok studiów należy wyłącznie do osób w tym celu powołanych, a nota punktowa będąca wyrazem tej oceny, nie stanowi elementu postępowania administracyjnego. Z powyżej omówionych powodów za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia przez wojewódzki Sąd Administracyjny wymienionych w skardze paragrafów uchwały nr 180 Senatu [...] z 17 marca 2004 r. Nie można również podzielić zarzutów skargi kasacyjnej, w których skarżący twierdzi, że pierwsze opublikowanie listy rankingowej z wynikami egzaminów, było dla organów wydających decyzję wiążące. Wspomniana procedura, omówiona również szczegółowo przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a zawarta w przytoczonej wyżej uchwale nr 180 Senatu [...] z 17 marca 2004 r. stanowi o "jawności poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego". Powyższe przepisy nie wykluczają jawności zarówno ogłoszenia wspólnej imiennej listy rankingowej jak i jej poprawki. Jest jednak niespornym, że decyzje o przyjęciu bądź nie przyjęciu na studia dotyczą indywidualnie oznaczonych osób. Ogłoszenie listy rankingowej nie stanowi wobec kandydatów na studia decyzji w rozumieniu "decyzji administracyjnej" i jakkolwiek zmiana listy na skutek błędu w zaprogramowaniu matrycy sprawdzania wyników testu, może być z powodów moralnych oceniona negatywnie, jednak weryfikacja odpowiedzi przed podjęciem indywidualnej decyzji administracyjnej wbrew zarzutom skargi jest możliwa. Dotyczy ona bowiem wszystkich kandydatów dopuszczonych do postępowania kwalifikacyjnego. Nie można więc podzielić zarzutu skargi, że nawet, jeżeli błąd w zaprogramowaniu matrycy komputerowego sprawdzania wyników testu miał miejsce, to skutek pierwszej publikacji listy rankingowej winien być taki, że lista ta była wiążąca. Podsumowując dotychczasowe rozważania, zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy okazały się nieuzasadnione. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.