I OSK 976/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 203/07 o odrzuceniu skargi Z. Z. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przedstawienia do tytułu naukowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, dnia 10 stycznia 2007 r. (data nadania w UP) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] dotycząca odmowy przedstawienia dr hab. Z. Z. do tytułu naukowego profesora, złożona przez adwokata K. U. jako pełnomocnika Z. Z . Zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. dalej p.p.s.a.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W poprzednio obowiązującym stanie prawnym przepis § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05, opubl. w Dz. U. Nr 45, poz. 322 orzekł o niezgodności w/w § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP. Sad stwierdził iż w niniejszej sprawie opłata z tytułu wniesienia skargi jest opłatą stałą. Stosownie bowiem do dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia, wpis stały w sprawach z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa wynosi 200 zł. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarga podlegała opłacie stałej. Nie ulega wątpliwości, że została ona sporządzona i wniesiona przez adwokata, który nie uiścił należnego wpisu sądowego. Z tego względu Sąd na podstawie art. 221 p.p.s.a. skargę odrzucił. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2007 r. Z. Z. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi naruszenie przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), w tym w szczególności: a/ art. 221 w zw. z art. 219 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. na skutek odrzucenia skargi Z. Z. decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...]. w przedmiocie odmowy przedstawienia do tytułu naukowego b/ art. 221 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na skutek uznania, iż w sprawie niniejszej opłata z tytułu wniesienia kasacji jest opłatą stałą jako wpis stały w sprawach z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem skarżącego przyczyną wadliwości zaskarżonego orzeczenia jest nieprawidłowa i niezgodna z intencją ustawodawcy interpretacja wyrażenia "przy wnoszeniu do sądu" w § 1 art. 219 p.p.s.a. Sąd uznaje to sformułowanie jako określenie terminu uiszczenia opłaty. W myśl takiej interpretacji wpis od skargi powinien być - jak się wydaje - uiszczony najpóźniej w dacie przesłania skargi do organu w trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Jest to jednak interpretacja nieuprawniona, a przy tym otwarcie niezgodna z brzmieniem § 1 art. 219 p.p.s.a., gdyż skarga jest wprawdzie pismem podlegającym opłacie, jednakże strona skarżąca nie uczestniczy w czynności wnoszeniu skargi do sądu i nie może wiedzieć, kiedy ten fakt nastąpi. Niezależnie od powyższego wskazać wypada, iż jak wynika z przytoczonych przepisów art. 219 i 221 p.p.s.a, wyrażenie "przy wnoszeniu do sądu pisma" nie ma funkcji terminu zawitego do uiszczenia opłaty, lecz zgodnie z intencją ustawodawcy określa jedynie sytuację, w której powstaje obowiązek uiszczenia opłaty. Sam termin opłaty określony jest w innych przepisach p.p.s.a. (por. art. 220 p.p.s.a.). Taka intencja ustawodawcy znalazła potwierdzenie także w anulowanym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego przepisie § 5 ust. 2 przywołanego wyżej rozporządzenia RM, ustalającym terminy do wnoszenia opłat stałych dla stron reprezentowanych przez adwokatów i radców prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W sprawie niniejszej nie podlega wątpliwości, iż skarga podlegała opłacie stałej, gdyż przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). W myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, wbrew literalnemu brzmieniu powyższego przepisu, iż wniesienie takiej opłaty jest dopuszczalne do końca upływu terminu przewidzianego na złożenie środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę na działalność organów wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie i w tym też terminie powinien zostać uiszczony wpis. W sprawie niniejszej wpis od skargi został uiszczony dopiero w dniu 11 maja 2007 r. a zatem po terminie przewidzianym na złożenie skargi. Wpis od skargi został zatem uiszczony za późno. W takiej sytuacji Sąd I instancji odrzucając zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. skargę Z. Z. miał podstawy uznać, iż nie została ona w ogóle opłacona. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowej - § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, Dz.U. Nr 45, poz., 332, jako niezgodny z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji. W tej sytuacji złożona w dniu 10 stycznia 2007 r. a więc po upływie znacznego czasu od opublikowania wyroku Trybunału, skarga na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacona na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. Pełnomocnik skarżącej będący adwokatem miał więc w nowej sytuacji prawnej zaistniałej po w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, a zatem w terminie przewidzianym do jej złożenia. Przy czym należy zauważyć, iż postępowanie sądowoadministracyjne zostaje wszczęte już w momencie złożenia skargi do organu za czym przemawia treść przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, iż podane w podstawach skargi kasacyjnej przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zostały przez Sąd I instancji naruszone. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.