I OW 230/15
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-01-08
Skład orzekający: Maciej Dybowski, Monika Nowicka, Iwona Bogucka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego dotyczącego udostępnienia przez organ danych z operatu ewidencyjnego, a nie rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych, które nie dotyczą rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej, lecz jedynie udostępnienia danych przez organ. Spór o właściwość lub kompetencyjny dotyczy sytuacji, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy lub żaden z nich nie uważa się za właściwy. W przypadku udostępniania danych z operatu ewidencyjnego, czynność ta nie stanowi sprawy administracyjnej w rozumieniu przepisów PPSA.Stan faktyczny
Wójt Gminy T. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ze Starostą Powiatu Ś. w przedmiocie wniosku S. R. o wydanie poświadczonej kopii Aktu Własności Ziemi, nadanie mu oznaczenia prawomocności oraz wskazanie organu właściwego do przechowywania akt. Wójt uważał się za niewłaściwego, wskazując na Starostę, podczas gdy Starosta twierdził, że nie ma podstawy prawnej do udostępnienia danych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędziowie: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) Sędzia del. WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy T. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy T. a Starostą Powiatu Ś. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S. R. o wydanie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii Aktu Własności Ziemi, nadanie temu dokumentowi oznaczenia prawomocności oraz wskazania organu właściwego dla dalszego przechowywania akt sprawy postanawia: odrzucić wniosek.
Wójt Gminy T. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jaki zaistniał pomiędzy organem wnioskującym a Starostą Powiatu Ś. w przedmiocie wniosku S. R. z dnia [...]października 2015 r. o wydanie: odpisu Aktu Własności Ziemi o numerze [...] dotyczącego działki nr [...] położonej w S., gminie T., a ponadto o nadanie ww. dokumentowi oznaczenia prawomocności oraz o wskazanie organu właściwego dla dalszego przechowywania akt sprawy poprzez wskazanie Starosty Powiatu Ś/, jako organu właściwego w sprawie.
W obszernym uzasadnieniu swego wniosku organ wnioskujący wskazywał, że nie jest właściwy w sprawie. Nie jest bowiem zasadne, aby gmina udostępniała dane, które gromadzi starosta.
W odpowiedzi na wniosek Starosta, wnosząc o wskazanie Wójta Gminy T/, jako organu właściwego do załatwienia ww. sprawy, wskazywał, że nie istnieje norma kompetencyjna upoważniająca go do udostępnienia danych, o jakie wnioskuje S. R.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne rozpoznają na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. właściwym w tych sprawach jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
W niniejszej sprawie nie mamy natomiast w ogóle do czynienia z sytuacją sporu, ani o właściwość, ani tym bardziej kompetencyjnego. Spór w rozumieniu art. 4 p.p.s.a. dotyczyć musi bowiem tego, jaki organ jest odpowiedni do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość i kompetencyjne poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy, oznacza to, że spór o właściwość lub kompetencyjny są sporami o to, który z dwóch organów administracji ma załatwić indywidualną sprawę administracyjną (por. postanowienie NSA z 2 czerwca 2015 r., II OW 211/14). Przedmiotem rozpoznawanej sprawy nie jest zaś wskazanie organu właściwego do rozpoznania indywidualnej sprawy administracyjnej, gdyż z taką nie mamy w tych okolicznościach faktycznych do czynienia. Przedstawione przez organ okoliczności wskazują bowiem, że przedmiotem niniejszej sprawy jest czynność udostępniania danych będących w posiadaniu organu, nie zaś rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. W takim sporze nie chodzi zatem o to, który z dwóch organów administracji ma rozpoznać sprawę, lecz który ma udostępnić dane, będące w posiadaniu jednego z organów.
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.), informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2, zawiera operat ewidencyjny, który składa się m.in. ze zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. Zgodnie zaś z ust. 3 tego artykułu, Starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie wskazanej w tym przepisie. Dane pozostające w posiadaniu organu są więc udostępniane zainteresowanym na zasadach określonych w ustawie przez ten organ.
Wskazać także trzeba, że skoro udostępnianie ww. danych nie jest sprawą administracyjną, nie jest nią tym bardziej dalsze przechowywanie tych dokumentów w związku z ich udostępnianiem.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że złożony wniosek był niedopuszczalny. W sprawie nie chodzi bowiem o spór co do rozpoznania indywidualnej sprawy.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił wniosek.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło