I OW 315/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Paweł Tarno sędzia NSA Barbara Adamiak sędzia NSA Anna Lech (spr.) Protokolant asystent sędziego Dorota Chromicka po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy a Wójtem Gminy D. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku przyznanie zasiłku celowego na pokrycie kosztów pobytu P. Z. w Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn w S. postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej [...] działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy pismem z dnia 12 grudnia 2003 r. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Wójtem Gminy D. – Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w D., przez wskazanie Wójta Gminy D. jako organu właściwego do załatwienia sprawy wniosku dotyczącego przyznania zasiłku celowego pokrycia kosztów pobytu w Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn w S. W uzasadnieniu podano, że w dniu 17 października 2013 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] m. st. Warszawy wpłynęło pismo z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia 15 października 2013 r. o udzielenie P. Z. pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego na pokrycie kosztów pobytu w schronisku. Do pisma dołączono wywiad środowiskowy. Wskazano, że Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] ustalił, że P. Z. lokal mieszkalny w Warszawie przy ul [...] utracił dopiero w dniu 3 września 2013 r. na skutek egzekucji komorniczej, a zatem w miesiąc później niż zamieszkał w Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn w S., gdzie obecnie już od prawie 5 miesięcy stale i nieprzerwanie zamieszkuje. Zdaniem organu oznacza to, że przez okres od dnia 2 sierpnia 2013 r., do chwili wniesienia niniejszego wniosku P. Z. nie był osobą bezdomną, ale jedynie zmienił z własnej woli miejsce zamieszkania. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki z art. 6 ust. 8 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. 2013 r. poz. 182 ze zm.). W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy D. wniósł o uznanie, że organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku jest Prezydent Miasta Stołecznego Warszawa – Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. Zdaniem Wójta Gminy D. sama utrata przez P. Z. tytułu prawnego do mieszkania oraz jego dobrowolne opuszczenie nie tylko zajmowanego lokalu, ale także m. st. Warszawy i przeniesienie się do Sióstr Miłosierdzia Bożego z Kalkuty w S., a następnie do noclegowni we Wrocławiu – daje P. Z. status osoby bezdomnej. Wskazano, że od dnia 2 sierpnia 2013 r. przebywał on w Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn w S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: z pisma Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w Warszawie, działającego z upoważnienia Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 8 kwietnia 2014r. wynika, że wnosi on o umorzenie postępowania o rozstrzygnięcie sporu o właściwość ze względu na śmierć P. Z. Organ podał, że pisemną informację o śmierci P. Z. otrzymał od Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., w którym to piśmie pracownik socjalny tegoż Ośrodka poinformował, że na terenie gminy D. w dniu 18 marca 2014 r. zmarł P. Z. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że wniosek o umorzenie postępowania stanowi w istocie cofnięcie wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie natomiast do art. 64 § 3 tej ustawy, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O zwrocie kwoty wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.