I OW 57/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Marek Stojanowski NSA Marian Wolanin (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu a Starostą Ostrzeszowskim przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku D. K. o wydanie zezwolenia na dokonanie zmiany lasu na użytek rolny postanawia: wskazać Starostę Ostrzeszowskiego jako organ właściwy w sprawie. PISMEM Z 30 MARCA 2026 R. DYREKTOR REGIONALNEJ DYREKCJI LASÓW PAŃSTWOWYCH W POZNANIU WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU KOMPETENCYJNEGO ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A STAROSTĄ OSTRZESZOWSKIM W SPRAWIE ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ROZPATRZENIA WNIOSKU D. K., DALEJ: ZAINTERESOWANY, O WYDANIE ZEZWOLENIA NA DOKONANIE ZMIANY LASU NA UŻYTEK ROLNY. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że las, którego dotyczy wniosek, nie jest własnością Skarbu Państwa, a zmiana jego przeznaczenia ma polegać na wyłączeniu gruntu leśnego z produkcji leśnej i przeznaczeniu go na cele rolne. W odpowiedzi na wniosek Starosta Ostrzeszowski wskazał, że początkowa część uzasadnienia wniosku zainteresowanego jest rozbieżna z opisem przeznaczenia lasu na kopii mapy załączonej do podania, na której wskazano, że wylesiony teren ma zostać przeznaczony na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budowę ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Zaznaczył, że ustawodawca rozróżnia zmianę lasu na użytek rolny od wylesienia mającego na celu zmianę sposobu użytkowania terenu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozpoznając wniosek Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu, należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Starostą Ostrzeszowskim. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe do rozpatrzenia wniosku zainteresowanego o wydanie zezwolenia na dokonanie zmiany lasu na użytek rolny. Mając na uwadze przedmiot sporu, należy wskazać, że zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. 2025 r. poz. 567, z późn. zm.) zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. Jednocześnie w myśl art. 13 ust. 3 pkt 2 tej ustawy w sprawach, o których mowa w ust. 2, w stosunku do lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa decyzję wydaje starosta na wniosek właściciela lasu. W sprawie niesporne jest, że działka objęta wnioskiem zainteresowanego stanowi las niebędący własnością Skarbu Państwa. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie pozostaje natomiast to czy z uwagi na uzasadnienie wniosku i towarzyszące mu okoliczności możliwa jest zmiana sposobu wykorzystania gruntu objętego wnioskiem zainteresowanego. Starosta Ostrzeszowski zauważył bowiem, że o ile pod wylesienie i zmianę przeznaczenia przeznaczono część działki nr [...] to sąsiadująca działka nr [...] została przeznaczona pod budowę domu jednorodzinnego i ściany oddzielenia przeciwpożarowego, które to przeznaczenie zdaniem organu jest rozbieżne z celem wskazanym przez zainteresowanego w uzasadnieniu wniosku o wydanie zezwolenia na dokonanie zmiany lasu na użytek rolny. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że rozpoznawana sprawa dotyczy wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na dokonanie zmiany lasu na użytek rolny, a nie sposobu jego rozpoznania czy kierunku rozstrzygnięcia. Oznacza to, że istotne z punktu widzenia występującego sporu i wskazania organu właściwego w sprawie są kwestie własności lasu znajdującego się na działce objętej wnioskiem oraz deklarowane przeznaczenie tego terenu. Skoro zatem wniosek dotyczy lasu niebędącego własnością Skarbu Państwa, a w wyniku wylesienia teren ten ma być przeznaczony na użytek rolny, to zgodnie z art. 13 ust. 3 pkt 2 ustawy o lasach organem właściwym do rozpoznania wniosku dotyczącego działki nr [...] jest Starosta Ostrzeszowski. Bez znaczenia pozostaje przy tym przeznaczenie i sposób użytkowania sąsiadującej działki nr [...] jako nieobjętej wnioskiem. Podkreślenia także wymaga, że zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy zaświadczeniem wystawionym przez Urząd Gminy K. działka nr [...], której dotyczy wniosek zainteresowanego, nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i w stosunku do niej nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Fakt zatem, że na sąsiedniej działce zaplanowano budowę domu jednorodzinnego i ściany oddzielenia przeciwpożarowego nie może decydować o zmianie organu właściwego do rozpoznania wniosku zainteresowanego. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.