I OW 86/19

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2019-10-18

Skład orzekający: Iwona Bogucka, Aleksandra Łaskarzewska, Mariusz Kotulski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Który organ administracji publicznej jest właściwy do wydania decyzji o przyznaniu zasiłku stałego osobie bezdomnej, gdy ostatnim miejscem jej zameldowania na pobyt stały jest jedna gmina, a faktycznie przebywa ona w innej miejscowości?
Ratio decidendi
W przypadku osoby bezdomnej, właściwość miejscową gminy do przyznania zasiłku stałego ustala się według ostatniego miejsca jej zameldowania na pobyt stały, zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Nie bada się miejsca faktycznego pobytu ani zamiaru stałego pobytu, ponieważ definicja osoby bezdomnej wyklucza ustalanie miejsca zamieszkania w tradycyjnym rozumieniu.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta Suwałk złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w sprawie przyznania zasiłku stałego osobie fizycznej. Osoba ta, mimo że faktycznie przebywała w Warszawie i tam szukała pomocy, była ostatnio zameldowana na pobyt stały w Suwałkach. Organy pomocy społecznej w obu miastach kwestionowały swoją właściwość do rozpatrzenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Prezydenta Miasta Suwałk jako organ właściwy do wydania decyzji dotyczącej przyznania zasiłku stałego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Suwałk o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Suwałk a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji dotyczącej przyznania zasiłku z ubezpieczeniem zdrowotnym wskazać Prezydenta Miasta Suwałk jako organ właściwy w sprawie. Pismem z dnia 16 kwietnia 2019 r. Prezydent Miasta Suwałk wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy poprzez wskazanie Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy jako organu właściwego do wydania decyzji dotyczącej przyznania zasiłku stałego z ubezpieczeniem zdrowotnym. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, że w dniu 13 lutego 2019 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Suwałkach, zwanego dalej: "MOPR", wpłynął z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy", zwanego dalej: "OPS Mokotów", wywiad środowiskowy cz. I wraz z wnioskiem P.P., dotyczący udzielenia pomocy w formie zasiłku stałego. Zawiadomieniem z dnia 7 marca 2019 r. MOPR przekazał według właściwości wniosek strony do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Ursynów w Warszawie, który zawiadomieniem z dnia 20 marca 2019 r. zwrócił dokumenty MOPR i ustalił, że nie jest gminą właściwą do wydania decyzji przyznającej zasiłek stały. MOPR w dniu 26 marca 2019 r. przekazał wg właściwości wniosek P.P. do OPS Mokotów, który zawiadomieniem z dnia 5 kwietnia 2019 r. zwrócił dokumenty i ustalił, że nie jest gminą właściwą do wydania decyzji przyznającej zasiłek stały. MOPR ustalił, iż Miasto Suwałki nie było i nie jest centrum życiowym P.P., nie jest miejscem koncentracji jego interesów, spraw osobistych i majątkowych. P.P. był zameldowany na [...] w Suwałkach do 2005 r. a obecnie mieszkająca w tym mieszkaniu rodzina nie zna takiej osoby. Ze złożonego przez niego pisma z dnia 27 lutego 2019 r. wynika, że na terenie Warszawy przebywał od września 1982 roku (od 1995 roku głównie w dzielnicy Ursynów) i od tego czasu nie przebywał na Suwałkach. P.P. przebywał w Warszawie z zamiarem stałego pobytu a miejscowość ta stanowi centrum jego spraw życiowych. Od listopada 2017 r. zwracał się o pomoc do Ośrodka Pomocy Społecznej w Warszawie a od 6 grudnia 2018 r. hospitalizowany jest w Klinice Neurologii CSK MSWiA w Warszawie. MOPR wskazał na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1508 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.p.s." i podniósł, iż właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie oraz wskazał na art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2018 r. poz.1025 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.c." i podniósł, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Zdaniem MOPS na konstrukcję miejsca zamieszkania składają się dwa elementy - przebywanie w danej miejscowości oraz zamiar stałego pobytu wskazujący, że dla danej osoby miejscowość ta stanowi centrum jej spraw życiowych. Zatem MOPR stwierdził, że Miasto Suwałki nie było i nie jest centrum życiowym P.P. a opisana sytuacja pozwala uznać, iż Miasto Warszawa jest głównym ośrodkiem działalności osoby ubiegającej się o świadczenie. Tym samym w ocenie MOPR, organem właściwym do rozpoznania wniosku jest OPS Mokotów. W odpowiedzi na powyższy wniosek OPS Mokotów wniósł o wskazanie, że organem właściwym do załatwienia sprawy jest MOPR w Suwałkach. Podniesiono, że P.P. nie ma miejsca zamieszkania w Warszawie i faktycznie jest osobą bezdomną, zaś zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.s. właściwość miejscową gminy ustala się w przypadku osoby bezdomnej według ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. W ocenie OPS Mokotów bezsporne jest, że ostatnim miejscem zameldowania ubiegającego się o świadczenie były Suwałki. Wskazano również, że jak wynika z dokumentacji, MOPR dotychczas podzielał status w/w osoby jako osoby bezdomnej, ponieważ wypłacał jej zasiłek stały. Jednocześnie oświadczono, że P.P. nigdy nie korzystał z żadnych form wsparcia OPS Mokotów a pobyt w aktualnym miejscu ma jedynie charakter okresowy ze względu na ograniczony czas hospitalizacji do czasu umieszczenia w domu pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 130 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny, jak stanowi art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 1960 nr 30 poz. 168 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", przy czym zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego. Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie ma charakter negatywnego sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Suwałk a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji dotyczącej przyznania zasiłku stałego z ubezpieczeniem zdrowotnym. Wniosek jest dopuszczalny, gdyż w/w organy nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.p.s., właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Stosownie do treści art. 101 ust. 2 u.p.s., w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały. W świetle art. 6 pkt 8 u.p.s., osoba bezdomna oznacza osobę nie zamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i nie zameldowaną na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, a także osobę nie zamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. W sprawie jest bezsporne, że P.P. jest osobą bezdomną. Był on ostatnio zameldowany na pobyt stały w Suwałkach przy ul. [...], zaś ostatnim miejscem pobytu był lokal znajomego w Warszawie przy ul. [...] (Dzielnica Ursynów m. st. Warszawy), do którego zgodnie z oświadczeniem P.P. z 6 lutego 2019 r. brak jest możliwości powrotu. Nie zamieszkuje zatem w lokalu mieszkalnym. Zgodnie z ww. przepisami i ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem w przypadku osoby bezdomnej nie ma mowy o miejscu zamieszkania. Tym samym nie bada się jej zamiaru co do stałego pobytu, lecz ustala się jej status i gminę ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2007 r., I OW 109/06, z 4 lipca 2008 r., I OW 30/08, z 30 grudnia 2015, I OW 208/15 i z 19 kwietnia 2017 r., I OW 256/16). Dlatego o bezdomności nie świadczy posiadanie lub brak tytułu do własnego mieszkania, lecz kryteria przyjęte w art.6 pkt 8 u.p.s. W związku z faktem, że niekwestionowanym przez organy ostatnim miejscem zameldowania na pobyt stały wnioskodawcy jest ul. [...] w Suwałkach, organem właściwym do rozpoznania jego wniosku o udzielenie pomocy w formie zasiłku stałego jest Prezydent Miasta Suwałk. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło