I OZ 1000/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. L., A. K. i H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1557/08 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1557/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek A. L. o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie wydania decyzji z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wskazano, że A. L. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] dotyczącą stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa w sprawie o ustanowienie na rzecz Ś. Spółdzielni Mieszkaniowej w W. użytkowania wieczystego terenu położonego w Warszawie przy ul. [...] o powierzchni 825m2. Skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi A. L. wskazał, że w dniu 17 września 2008 r. otrzymał postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi i postanowienie z dnia 9 września 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi J. B.. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniosek A. L. i przywrócił termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie uczestnika Ś. Spółdzielni Mieszkaniowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r. i uchylił zaskarżone postanowienie. Z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że A. L. zakładał, iż J. B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2008 r. także w imieniu A. L.. Wnioskodawca miał uzyskać informację o odrzuceniu skargi wniesionej przez A. B. w dniu 17 września 2008 r. Mając na uwadze przywołane twierdzenia wnioskodawcy Sąd wskazuje, że ocena wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej polega na wstępie na ustaleniu czy wniosek został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Uchybienie w tym zakresie skutkuje odrzuceniem wniosku. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że z akt sądowych sprawy I SA/Wa 1050/08 prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wynika, że postanowienie tego Sądu z dnia 12 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone A. L. w dniu 21 sierpnia 2008 r. W postanowieniu tym wymieniono jako skarżącego jedynie J. B.. Oznacza to, że dniu 21 sierpnia 2008 r. A. L. uzyskał informację nie tylko o odrzuceniu skargi, ale także o wniesieniu skargi jedynie w imieniu jednej strony postępowania administracyjnego. W konsekwencji należy przyjąć, że termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia 21 sierpnia 2008 r. W tym dniu wnioskodawca uzyskał bowiem informację o okolicznościach wymienionych w uzasadnieniu wniosku, a które - w ocenie wnioskodawcy - mają potwierdzić brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało oddane w urzędzie pocztowym w dniu 24 września 2009 r., a więc po upływie ustawowego terminu określonego dla dokonania tej czynności. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności wniosku należy wskazać, że z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2008 r., a także skargi inicjującej postępowanie w sprawie I SA/Wa 1050/08 wynika, że skarga została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika jedynie w imieniu J. B.. Wobec tego należy przyjąć, że A. L. był jedynie uczestnikiem postępowania sądowego, a postanowienie z dnia 12 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi nie może dotyczyć skargi wniesionej przez A. L., gdyż wnioskodawca nie dokonał w ogóle takiej czynności zarówno działając osobiście, jak i przy pomocy pełnomocnika. Brak jest wobec tego podstaw do przyjęcia, że postępowanie w sprawie skargi wniesionej przez A. L. zostało wcześniej prawomocnie zakończone. Ponadto Sąd wyjaśnia, że przyjęcie odmiennego stanowiska i uznanie, że A. L. wniósł skargę odrzuconą następnie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r., co nie znajduje jednak potwierdzenia w aktach sprawy I SA/Wa 1050/08, nie mogłoby prowadzić do uznania niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi oznacza jedynie, że skarga nie została skutecznie wniesiona. Nie pozbawia to strony postępowania administracyjnego - w tym strony, której skarga została wcześniej odrzucona - możliwości złożenia kolejnej skargi, w szczególności spełniającej wymagania ustawowe. Dopuszczalne jest również wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jeżeli strona uzna, że termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. został niedotrzymany bez winy skarżącego. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu, którą należy utożsamić z niedopuszczalnością przywrócenia terminu, ma miejsce jedynie w sytuacji opisanej w art. 86 § 2 p.p.s.a. i art. 87 § 5 p.p.s.a. Okoliczności wymienione w tych przepisach nie odnoszą się do rozpoznanego wniosku. Konkludując Sąd wskazuje, że A. L. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Uchybienie w tym zakresie uniemożliwiało przystąpienie do merytorycznego rozpoznania wniosku, a więc dokonanie oceny czy uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy wnioskodawcy. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. L., A. K. i H. B.. W piśmie powyższym wskazano, że ,,wszyscy" w sprawie sądzili, że odmowa uznania J. B. za pełnomocnika pozostałych skarżących jest zwykła omyłką z uwagi na wielość skierowanych do WSA i NSA skarg. Stwierdzono brak zrozumienia uzasadnienia zaskarżonego postanowienia WSA wskazującego na możliwość złożenia kolejnej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd może postanowić o przywróceniu uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu o ile uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wniosek taki złożyć należy najpóźniej w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, co wynika z art. 87 § 1 tejże ustawy. Z kolei art. 88 stanowi, iż wniosek spóźniony lub z innej przyczyny niedopuszczalny odrzuca się. Postanowienie o odrzuceniu skargi A. L. otrzymał w dniu 21 sierpnia 2008 r., a więc w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem od tego dnia należy liczyć 7 - dniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku. W ten sposób liczony termin upłynął 28 sierpnia 2008 r., zaś A. L. wskazany wniosek złożył w dniu 24 września 2009 r., a więc po upływie wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminu. Zasadnie zatem w takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek jako spóźniony. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.