I OZ 1012/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1559/16 o przekazaniu według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie sprawy ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę ma decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie z [...] czerwca 2016 r. o odmowie udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania tej sprawy wskazując, że organ, którego działalności dotyczy skarga ma siedzibę w Rzeszowie, a zatem do rozpoznania sprawy - zgodnie z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) - właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. W tej sytuacji, przyjmując za podstawę art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), Sąd przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. B. wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie potwierdził swoją właściwość rozpoznając m.in. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz wyznaczając termin posiedzenia na dzień 6 kwietnia 2017 r. Na 3 dni przed rozprawą Sąd ten odwołał termin posiedzenia bez podania jakiejkolwiek przyczyny, następnie zaś po 8 miesiącach zajmowania się sprawą uznał się jednak za niewłaściwy. Takie postępowanie, w ocenie skarżącego, jest niezrozumiałe i nielogiczne. Zaznaczył, że Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie kończy swoją kadencję w lipcu 2017 r., celowym jest zatem, by przed zakończeniem jego kadencji zapadło w tej sprawie rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. właściwy do rozpoznania sprawy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone. Wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Oznacza to, że sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpoznania danej sprawy, a w przypadku, jeżeli właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość obowiązany jest w myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Siedziby oraz obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta RP w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości. Organem, którego działalność objęta jest skargą wniesioną przez M. B. jest Prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie, którego siedzibą jest miasto Rzeszów, co wynika z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1407). W takiej sytuacji, stosownie do § 1 pkt 11 powołanego wyżej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., właściwym do rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Rzeszowie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, biorąc za podstawę art. 59 § 1 p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości. Na treść rozstrzygnięcia nie mogły mieć wpływu okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu. Fakt podejmowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poszczególnych czynności procesowych nie wykluczał uznania się za niewłaściwy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.