I OZ 1013/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-01-21
Skład orzekający: Małgorzata Borowiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, oparta na stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia wniosku, jest zasadna, jeśli skarżący nie został prawidłowo zawiadomiony o zmianie przedmiotu sprawy przed rozprawą?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku była niezasadna, ponieważ skarżący nie został prawidłowo zawiadomiony o zmianie przedmiotu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Niewłaściwe zawiadomienie o rozprawie, na której zmieniono przedmiot sprawy, podważa możliwość prawidłowego złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i pozbawia skarżącego możliwości obrony swoich praw poprzez skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że wykładnia przepisów proceduralnych nie może podważać prawa do rzetelnego procesu.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) oddalił skargę wyrokiem z 20 października 2010 r. Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednak WSA odmówił, uznając wniosek za złożony po terminie (art. 141 § 2 P.p.s.a.). WSA uzasadnił odmowę tym, że ogłoszenie wyroku nastąpiło na rozprawie, a termin na złożenie wniosku upłynął tydzień później. Skarżący wniósł zażalenie, wskazując na wypadek samochodowy, który uniemożliwił mu stawienie się na rozprawie i złożenie wniosku w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 w sprawie ze skargi A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 oddalił skargę A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z dnia 19 listopada 2010 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 184/10 odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie ogłoszenie wyroku miało miejsce na rozprawie w dniu 20 października 2010 r.; a termin do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia upłynął w dniu 27 października 2010 r. A zatem wniosek skarżącego został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.).
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 141 § 2 w związku z art. 141 § 3 P.p.s.a odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia A.F. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wnosząc o jego uchylenie wyjaśnił, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, było związane z tym, iż w wyniku wypadku samochodowego doznał on ciężkiego urazu wielonarządowego i nie mógł stawić się na rozprawie, a w sprawie tej występował osobiście. Pozbawiony był zatem możliwości dokonania ww. czynności w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim wskazane.
W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć należy, że w dniu 23 lutego 2010 r. (data nadania) A.F. wniósł skargę na "bezczynność postępowania" Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Następnie, pismem z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV KO 72/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania w terminie 14 dni, czy wniesiona przez niego skarga dotyczy bezczynności i wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09, czy jest skargą na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Nowosądeckiego z dnia 22 czerwca 1995 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, A.F. wyjaśnił, iż wniesiona przez niego skarga dotyczy: "działania z obrazą po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1646/09, w których to niezawisły Sąd uznał A.F. jako stronę postępowania oraz rażącego naruszenia przepisów prawnych, a w szczególności art. 6, art. 7 i art. 28 K.p.a."
Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznając, iż sprawa dotyczy skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 669/10 na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193) wezwał A.F. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, natomiast stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł.
Także z zawiadomienia o terminie rozprawy z dnia 23 września 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 669/10 wynika, iż skarżącego poinformowano, że posiedzenie w sprawie z jego skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09 odbędzie się w dniu 20 października 2010 r. o godz. 13:00 w sali G, a stawiennictwo na rozprawie ma charakter nieobowiązkowy (karta 100 – akt sądowych). Z kolei, z protokołu rozprawy z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 669/10, na której skarżący nie był obecny wynika, że przedmiotem sprawy była skarga A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Na rozprawie Sąd postanowił: uznać, iż skarga z dnia 22 lutego 2010 r. stanowi skargę na bezczynność organu, zakreślił w repertorium nr sprawy IV SA/Wa 669/10 i wpisał do repertorium SAB pod nowym numerem porządkowym nadając sprawie sygnaturę IV SAB/Wa 184/10. Natomiast po zamknięciu rozprawy ogłoszono wyrok oddalający skargę A.F. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy sygn. akt IV SAB/Wa 184/10.
W tym miejscu przypomnieć należy, iż stosownie do treści art. 93 P.p.s.a, w zawiadomieniu o posiedzeniu oznacza się: imię, nazwisko albo nazwę i siedzibę zawiadamianego oraz adres zawiadamianego; sąd oraz miejsce i czas posiedzenia; skarżącego oraz przedmiot sprawy; cel posiedzenia oraz skutki niestawiennictwa. W tej sytuacji nie można zatem uznać, iż skarżący został zawiadomiony o rozprawie w sposób prawidłowy, skoro na posiedzeniu w dniu 20 października 2010 r. Sąd pierwszej instancji zmienił przedmiot rozpoznawanej sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało zatem rozważyć, czy dopuszczalna była zmiana przedmiotu sprawy bez uprzedniego zawiadomienia o tym fakcie skarżącego oraz czy w takich okolicznościach można było przyjąć, że uchybił on terminowi, o którym mowa w art. 141 § 2 P.p.s.a., skoro przepis ten odnosi się tylko tych wyroków, które wydano po prawidłowym zawiadomieniu o rozprawie tj. z uwzględnieniem wymagań o jakich mowa w art. 93 omawianej ustawy. Zauważyć należy, iż w tej sytuacji odmowa sporządzenia uzasadnienia prowadziłaby do pozbawienia skarżącego możności obrony swych praw, skoro stanowisko Sądu pierwszej instancji, które legło u podstaw oddalenia jego skargi może on zakwestionować tylko poprzez wniesienie skargi kasacyjnej po doręczeniu mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, a w tej sprawie wyrok został wydany pod nieobecność skarżącego i w następstwie nieprawidłowego zawiadomienia go o przedmiocie posiedzenia (art. 183 § 2 pkt 5 w zw. z art. 173 § 2 P.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnia art. 141 § 2 P.p.s.a. nie może podważać prawa skarżącego do rzetelnego procesu, o którym mowa art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło