I OZ 1026/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 565/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. I. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 565/14 o odrzuceniu skargi E. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 9 czerwca 2015 r., III SA/Kr 565/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną E. I. od postanowienia tego Sądu z 6 marca 2015 r., III SA/Kr 565/14, o odrzuceniu skargi E. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że postanowienie z 6 marca 2015 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 29 kwietnia 2015 r. W dniu 29 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalna jest m.in. skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie pomimo przymusu adwokacko-radcowskiego, skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł E. I., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi kasacyjnej ze względu na sporządzenie jej osobiście przez skarżącego, mimo że skarżący nie złożył skargi kasacyjnej, więc wydanie zaskarżonego postanowienia było przedwczesne. W uzasadnieniu podniesiono, że z treści pisma skarżącego z 29 maja 2015 r. zatytułowanego "Skarga" wynika, że intencją skarżącego było złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wspomniane pismo Sąd I instancji błędnie zakwalifikował jako skargę kasacyjną, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ błędna interpretacja pisma skarżącego bezpośrednio spowodowała nieprawidłowe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 133 § 1. p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że E. I. złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie skargę z 21 lutego 2014 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, której nie podpisał (k-3). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 27 marca 2014 r. (k-8) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu 19 kwietnia 2014 r. (k-10). Ponadto 2 kwietnia 2014 r. E. I. został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi z 21 lutego 2014 r. poprzez jej podpisanie (k-11). Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 19 kwietnia 2014 r. (k-12). Dnia 23 kwietnia 2014 r. skarżący złożył osobiście pismo będące wnioskiem o zwolnienie go przez Sąd z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k-15) i uzupełnił brak formalny poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi (k-16). W związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy 28 kwietnia 2014 r. został skarżącemu przesłany urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k-18), który doręczono skarżącemu 19 maja 2014 r. (k-19). Następnie, 31 października 2014 r. zarządzeniem referendarza sądowego pozostawiono wniosek E. I. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, albowiem skarżący pomimo prawidłowego wezwania o wypełnienie w terminie 7 dni przesłanego mu urzędowego formularza PPF nie uczynił tego (k-21 i k-22). Odpis powyższego zarządzenia, od którego przysługuje sprzeciw został wysłany do skarżącego wraz z pouczeniem 12 listopada 2014 r. (k-24) i dostarczony mu 2 grudnia 2014 r. (k-25). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 grudnia 2014 r. E. I. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k-26). Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu 7 stycznia 2015 r. (k-28). W związku z faktem, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego w zakreślonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 marca 2015 r. odrzucił jego skargę (k-31). Skarżący został następnie prawidłowo pouczony przez Sąd I instancji o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia (k-35 – pkt 1 pouczenia), o konieczności sporządzenia takowej skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (k. 35 – pkt 2 pouczenia) oraz o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który powinien być złożony na urzędowym formularzu (k-35 – pkt 3 pouczenia). Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 29 kwietnia 2015 r. (k-37). W dniu 29 maja 2015 r. do Sądu wpłynęło własnoręcznie podpisane przez E. I. pismo zatytułowane "Skarga na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (...) z dnia 6 marca 2015 r. a doręczonego 29.04.2015 r." (k-39), w którym zawarł również wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Powyższe pismo skarżącego zostało prawidłowo zakwalifikowane przez Sąd I instancji jako skarga kasacyjna, albowiem po pierwsze zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a ze złożonego przez E. I. pisma zatytułowanego "Skarga" jednoznacznie wynika, że dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi. Ponadto, skarżący był już dwukrotnie pouczany przez Sąd o konieczności złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, czego jednak nie uczynił. W związku z powyższym pismo skarżącego z 29 maja 2015 r. jest skargą kasacyjną, ale z uwagi na fakt, że nie została ona podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, o czym wyraźnie stanowi art. 175 § 1 p.p.s.a. ani przez osobę należącą do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.