I OZ 1068/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 568/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z powodu zadłużenia alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 568/09, odmówił R. O. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z powodu zadłużenia alimentacyjnego. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji podniósł, że skarżący nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a tym samym nie wykazał na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ani też, że wykonanie powyższej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Na powyższe postanowienie R. O., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, złożył zażalenie, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż skarżący jest zawodowym kierowcą – obecnie pracuje jako taksówkarz – a zatem odebranie mu prawa jazdy pozbawi go możliwości zarobkowych, co może powiększyć jego długi alimentacyjne wobec uprawnionych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanej normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku warunków zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podzielić zatem należy pogląd Sądu I instancji, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie. NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.). W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza trafność stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartego w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu podniósł, iż jest on zawodowym kierowcą i pracuje jako taksówkarz, a zatem zatrzymanie mu prawa jazdy pozbawi go możliwości zarobkowania, co może doprowadzić do powiększenia jego długów alimentacyjnych. Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi I instancji nie można zarzucić naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji w okolicznościach niniejszej sprawy zasadnie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zażalenie jako niemające usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. Jednocześnie wskazać należy, iż oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.