I OZ 1071/09

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2009-11-23

Skład orzekający: Janina Antosiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządzone osobiście przez stronę (niebędącą adwokatem ani radcą prawnym), jest dopuszczalne, mimo pouczenia o konieczności sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a., musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z uwzględnieniem wyjątków określonych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Brak zachowania tego wymogu formalnego skutkuje niedopuszczalnością zażalenia i jego odrzuceniem. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje jednolity pogląd, że słowo "powinna" w kontekście sporządzania skargi kasacyjnej (a tym samym zażalenia na postanowienie o jej odrzuceniu) oznacza obowiązek zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Stan faktyczny
R.D. złożył skargę kasacyjną, która została odrzucona postanowieniem WSA w Opolu. Następnie R.D. złożył zażalenie na to postanowienie, sporządzając je osobiście. WSA w Opolu odrzucił to zażalenie, wskazując na naruszenie art. 194 § 4 P.p.s.a., który wymaga sporządzenia takiego zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. R.D. wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu jego zażalenia, kwestionując konieczność posiadania profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie R.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2009 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 20 lipca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2009 r. sygn. akt II SA/Op 130/09 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 20 lipca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R.D. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 26 września 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie R.D. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 lipca 2009 r., odrzucające skargę kasacyjną strony od postanowienia z dnia 8 czerwca 2009 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżący, mimo pouczenia, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające jego skargę kasacyjną, tym samym naruszył nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 26 września 2009 r. wniósł R.D., stwierdzając między innymi, iż z przepisów ustawy P.p.s.a. nie wynika, że skarga kasacyjna musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Ryszard Dykas, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 lipca 2009 r., odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącego było niedopuszczalnym, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu. Podkreślenia wymaga też, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych panuje jednolity pogląd, że użyte w treści art. 175 § 1 P.p.s.a. słowo "powinna" oznacza w istocie, że skarga kasacyjna (a co za tym idzie także zażalenie na postanowienie o odrzuceniu takiego środka zaskarżenia) musi być sporządzona z zachowaniem przymusu adwokacko - radcowskiego. Zachowanie tego wymogu formalnego jest jednym z elementów niezbędnych dla uznania skargi kasacyjnej lub zażalenia za dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło