I OZ 1096/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. F. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia [...] października 2014 r., sygn. akt [...] o pozostawieniu bez rozpoznania pisma E. F. z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie z wniosku E. F. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek E. F. o wymierzenie Ministrowi Obrony Narodowej grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...]stycznia 2012 r. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [..] grudnia 2011 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. W dniu 4 listopada 2013 r. wnioskodawca wniósł pismo zatytułowane "skarga", w którym podniósł, że sąd administracyjny powinien wymierzyć organowi grzywnę nie tylko na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", ale również na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. W dniu 22 listopada 2013 r. wpłynęło kolejne pismo skarżącego zatytułowane również "skarga", i będące uzupełnieniem jego pisma z dnia 4 listopada 2013 r., w którego treści E. F. nadmienił, że wnosi nową skargę w oparciu o art. 154 § 1, § 2 i § 6 w związku z art. 274 i art. 11 P.p.s.a., z powodu przestępstwa, naruszonej praworządności w sprawie. W dalszej części pisma wnioskodawca domagał się "spowodowania doprowadzenia do wydania decyzji Ministra Obrony Narodowej na zwolnienie z zawodowej służby wojskowej z mocy prawa z dniem [...] stycznia 2011 r." W związku z powyższym Przewodniczący, zarządzeniem z dnia 31 marca 2014 r., wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania celu nadesłania pisma z dnia 4 listopada 2013 r. oraz precyzującego go pisma z 22 listopada 2013 r. poprzez wskazanie czy stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 3 października 2013 r., czy też jest to nowa skarga oparta na art. 154 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na brak udzielenia jednoznacznej odpowiedzi przez E. F. w piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. na zarządzenie z dnia 31 marca 2014 r., wnioskodawca został ponownie wezwany - zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., do wskazania konkretnego, z podaniem sygnatury akt, wyroku, którego organ nie wykonał, a którego dotyczy skarga. W związku z tym, że pismo E. F. z dnia 24 kwietnia 2014 r. nie stanowiło prawidłowego wykonania zarządzenia z 16 kwietnia 2014 r. wnioskodawca został ponownie wezwany, zarządzeniem z dnia 3 lipca 2014 r. do jednoznacznego wskazania czy pismo z dnia 4 listopada 2013 r., uzupełnione pismem z 22 listopada 2013 r, stanowi skargę na niewykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. sygn. akt [...], czy też jest to skarga na niewykonanie innego wyroku, czy też jest to zażalenie na postanowienie z dnia 3 października 2013 r. Z uwagi na niepodjęcie przez E. F. powyższego wezwania w terminie, zostało ono uznane za doręczone wnioskodawcy z dniem 25 lipca 2014 r. Do dnia rozpoznania pisma z dnia 4 listopada 2013 r. wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Mając na uwadze powyższe, Przewodniczący zarządzeniem z dnia 14 października 2013 r., - na podstawie art. art. 49 § 2 P.p.s.a. - pozostawił powyższe pismo bez rozpoznania, wskazując, że wnioskodawca nie wykonał zarządzenia Przewodniczącego w przepisanym terminie. E. F., w złożonym na powyższe zarządzenie zażaleniu, zakwestionował jego prawidłowość. W piśmie z dnia 24 listopada 2014 r., skarżący wskazał zaś, że w ww. pismach zawarł skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pismo procesowe strony winno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu. W myśl art. 46 § 1 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać m. in. nazwę stron (pkt 1), oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2), osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3). Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a.). Z uwagi na brak dostatecznie jasnego sformułowania treści pisma z dnia 4 listopada 2013 r. uzupełnionego następnie pismem z dnia 22 listopada 2013 r., w sposób uniemożliwiający mu dalszego biegu Przewodniczący zasadnie wezwał wnioskodawcę do ich sprecyzowania. Brak należytego wykonania przez E. F. kilkukrotnie skierowanych do niego zarządzeń w tym przedmiocie, czyniło usprawiedliwionym wydanie zarządzenia o pozostawieniu tego pisma bez rozpoznania – na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. Bez wpływu na powyższe pozostaje próba sprecyzowania przez skarżącego charakteru ww. pisma, skoro wskazana czynność nastąpiła po upływie terminu zakreślonego do jej dokonania. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.