I OZ 118/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2367/24 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi S.D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 sierpnia 2024 r. nr 3056/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z 5 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2367/24, w sprawie ze skargi S.D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 9 sierpnia 2024 r. nr 3056/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości, pozostawił bez rozpoznania wniosek o wydanie odpisu dokumentu z akt sądowych sprawy. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis dokumentu z akt sprawy w kwocie 10 zł w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu 31 lipca 2025 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty kancelaryjnej upłynął 7 sierpnia 2025 r. W terminie tym skarżący opłaty nie uiścił, dlatego Sąd I instancji, na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej: "p.p.s.a."), wniosek pozostawił bez rozpoznania. S.D. pismem z 2 października 2025 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z art. 235 p.p.s.a. wynika natomiast, że opłatę kancelaryjną pobiera się także za odpisy, wyciągi, kopie i wydruki oraz zaświadczenia i inne dokumenty wydawane na podstawie zbiorów gromadzonych i prowadzonych w sądzie poza aktami sprawy. Kwestię zaś wysokości opłat kancelaryjnych reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1090). Zgodnie z § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia za każdą stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydawanych na wniosek na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 10 zł. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że S.D. przy złożeniu wniosku z 16 czerwca 2025 r. o wydanie odpisu dokumentu z akt sądowych (tj. odpisu protokołu rozprawy) nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej. Konsekwencją tego było skierowanie do niego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 10 zł w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie to doręczono skarżącemu 31 lipca 2025 r., termin zatem na uiszczenie opłaty kancelaryjnej upłynął z dniem 7 sierpnia 2025 r. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący w tym terminie uiścił opłatę kancelaryjną, a co więcej nie kwestionuje jej nieuiszczenia. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo, na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., pozostawił wniosek skarżącego o wydanie odpisu dokumentu z akt sądowych bez rozpoznania. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.