I OZ 1190/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wr 5/09 o odmowie wykładni wyroku z dnia 7 października 2009 r. w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt IV SAB/Wr 5/09 odmówił wykładni wyroku z dnia 7 października 2009 r. oddalającego skargę D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 8 października 2009 r. skarżąca zwróciła się o wykładnię wyroku z dnia 7 października 2009 r. poprzez wyjaśnienie na jakiej podstawie prawnej Sąd pozbawił ją prawa do przeprowadzenia dowodów uzupełniających z art. 106 § 3, § 4 i § 5 ustawy o NSA i nie rozpoznał załączonych wniosków dowodowych. Odmawiając wykładni zaskarżonego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że we wniosku o dokonanie wykładni wyroku należy dokładnie określić, który fragment uzasadnienia jest niezrozumiały dla strony bądź budzi jej wątpliwości i dlaczego. Złożony przez skarżącą wniosek o wykładnię wyroku, w ocenie Sądu I instancji, nie spełnia powyższych przesłanek, ponieważ w dniu jego wniesienia nie zostało jeszcze sporządzone uzasadnienie powołanego wyroku. Z treści złożonego przez skarżącą wniosku o wykładnię wyroku wynika bowiem, iż jej wątpliwości w postaci nieprzeprowadzenia dowodów, naruszenia przepisów kpa i Konstytucji dotyczą w istocie uzasadnienia wyroku, które nie zostało jeszcze sporządzone. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. W., wnosząc o jego uchylenie i dokonanie wykładni. W uzasadnieniu wskazała, że wydane orzeczenie jest niesprawiedliwe. Ponadto skierowała zarzuty pod adresem Sądu oraz prowadzących postępowanie organów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z przepisem art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie wskazuje się, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. NSA z dnia 26 lipca 2001r., sygn. akt II SAB 57/98, LEX 75533). Zażalenie D. W. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2009 r. jest jednoznaczne i nie pozostawia żadnej dowolności interpretacyjnej. Oznacza to, iż treść tego wyroku nie budzi wątpliwości wymagających wyjaśnienia w ramach jego wykładni. Wszystkie przywołane przez stronę okoliczności stanowią w istocie polemikę z poglądami Sądu i zmierzają do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia, tego rodzaju okoliczności mogą być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś wniosku o jego wykładnię. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.