I OZ 1326/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 354/16 odmawiające uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 354/16 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 354/16 (dalej postanowienie IV SA/Wr 354/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 354/16 (dalej wyrok IV SA/Wr 354/16) w sprawie ze skargi Z. R. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. Dnia 13 lipca 2016 r. skarżący wniósł skargę na decyzję SKO we [...] z [...] stycznia 2016 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji SKO z [...] września 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję MOPS z [...] sierpnia 2015 r. odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego za okres od dnia 1 września 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i przyznającej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 29 lutego 2016 r. w kwocie 328,53 zł. Wyrokiem IV SA/Wr 354/16 Sąd oddalił skargę w całości. Pismem z 25 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku IV SA/Wr 354/16 o dodatkowe pouczenie "o prawie do wniesienia powództwa do sądu powszechnego na doręczenie mu rozstrzygnięcia w zakończonym postępowaniu sądowoadministracyjnym". Sąd I instancji wskazał, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowi art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). Zgodnie z nim strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu. Przepis ten określa dwa przypadki, w jakich sąd może dokonać uzupełnienia wyroku: 1) sąd nie orzekł o całości skargi; 2) albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd orzekł o całości skargi – co wynika z treści wyroku. Sąd I instancji wskazał, że ani przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych ani ppsa czy inne nie nakładają obowiązku umieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia. Nie można zamieścić żądanego przez skarżącego pouczenia, gdyż od wyroku IV SA/Wr 354/16 przysługuje zgodnie z art. 173 § 1 ppsa skarga kasacyjna, a nie powództwo do sądu powszechnego. We wskazanych okolicznościach Sąd orzekł o niezasadności wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku z dnia 19 kwietnia 2017 r. (k. akt IV SA/Wr 354/16). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. R. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że "zgodnie z ustawą z 1994 r. nr 111 poz. 555 można domagać się uzupełnienia każdego orzeczenia o elementy niezbędne do ochrony fundamentalnego dobra osobistego człowieka" i jest obowiązkiem Państwa. Skarżący wskazał, że w przypadku niewywiązywania się przez Państwo z nałożonego obowiązku, zgodnie z art. 59815 i 59816 wskazanej ustawy "Sąd ma obowiązek na wniosek strony zażądać od Państwa zapłaty, celem zadośćuczynienia stronie postępowania i wymuszenia od Państwa poprawy funkcjonowania stosunków społecznych w kraju" (k. 68-68v akt IV SA/Wr 354/16). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ppsa strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 19 kwietnia 2017 r., IV SA/Wr 354/16 oddalił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. Tym samym Sąd I instancji orzekł o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku IV SA/Wr 354/16. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Dokonując analizy wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku IV SA/Wr 354/16, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że brak było podstaw do jego uwzględnienia, tym samym zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe. Sąd wyrokiem IV SA/Wr 354/16 orzekł o całości skargi uznając, że jako nieuzasadniona podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowało Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego orzeczenia zarówno w sentencji, jak i jego uzasadnieniu, więc uznać należało, że jest ono kompletne i zawiera wymagane prawem elementy. Żądanie skarżącego dotyczące uzupełnienia wyroku IV SA/Wr 354/16 o dodatkowe pouczenie o prawie do wniesienia pozwu do sądu powszechnego trzeba zatem ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 ppsa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, orzekł jak w sentencji postanowienia.