I OZ 138/15

Dnia 25 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 63/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 63/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2014 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 63/14, o odmowie przyznania prawa pomocy. Uzasadniając zarządzenie wskazano, że skarżącemu doręczono ww. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w dniu 1 kwietnia 2014 r. W dniu 8 maja 2014 r. skarżący nadał, drogą elektroniczną, zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Z tego względu na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 9 maja 2014 r. skarżący został wezwany do własnoręcznego podpisania kserokopii obu ww. pism i odesłania podpisanych kserokopii do Sądu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia. Wezwanie, opatrzone stosownym pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 maja 2014 r. Pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący przesłał do Sądu oba podpisane pisma oraz pismo zatytułowane "II Wniosek o przywrócenie terminu". W związku z tym, że skarżący nie wykonał ww. zarządzenia z dnia 9 maja 2014 r. w terminie, stosownie do treści art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zarządzono o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł A. W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Na uwagę zasługuje, że Sąd I instancji wzywając skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wadliwie zastosował rygor odrzucenia, ponieważ wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu powinno być opatrzone rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jasno wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odnośnie wniosku o przywrócenie terminu przepisy art. 85-89 p.p.s.a. w tym zakresie nie przewidują żadnych odrębnych rozwiązań procesowych; kwestia odrzucenia wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego (art. 88 p.p.s.a.) nie jest elementem braków formalnych wniosku. Zatem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu powinno być sformułowane w związku z treścią art. 49 § 1 i art. 87 p.p.s.a., a tym samym opierać się na rygorze "pozostawienia wniosku bez rozpoznania". Wada ta jednak nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ Sąd I instancji w wyniku nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, pomimo zastosowania w wezwaniu najdalej idącego rygoru (odrzucenia), wydał prawidłowe rozstrzygnięcie stosownie do treści art. 49 § 2 p.p.s.a., tj. pozostawił wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie to było wynikiem tego, że skarżący w terminie 7-dniowym, zakreślonym przez Sąd I instancji, nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu. Jak wynika z akt sprawy, stosowne wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 maja 2014 r., zaś skarżący braki wniosku uzupełnił dopiero w dniu 11 czerwca 2014 r. Ma zatem rację Sąd I instancji, że braki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały uzupełnione po terminie, co uzasadniało zastosowanie art. 49 § 2 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.