I OZ 1385/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II SO/Bk 6/17 o odmowie wykładni postanowienia z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie z wniosku G. L. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Białymstoku za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II SO/Bk 6/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu wniosku G. L., odmówił wykładni postanowienia z dnia 27 kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. oddalony został wniosek G. L. o wyłączenie sędziów Elżbiety Trykoszko i Anny Sobolewskiej-Łazarczyk od orzekania w sprawie. Pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o wykładnię powyższego postanowienia poprzez wyjaśnienie, czy prowadzone postępowanie jest postępowaniem ze skargi na decyzję Prezesa Apelacyjnego, czy postępowaniem wpadkowym. Wnioskodawczyni podkreśliła, że nie wniosła o wyłączenie ww. sędziów od rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmawiając wykładni postanowienia powołał się na art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wskazał, że postanowienie z dnia 27 kwietnia 2017 r. jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia i nie wymaga wykładni. Sąd precyzyjnie (jasno) wskazał jaki jest przedmiot prowadzonego postępowania, przytoczył treść wniosku G. L. o wyłączenie sędziów oraz wyjaśnił, jakie były podstawy oddalenia wniosku o wyłącznie sędziów. Sąd podkreślił, że rozstrzygnięcie to zostało zaakceptowane przez strony postępowania, ponieważ żadna ze stron (w tym sama wnioskodawczyni) nie wniosła o poddanie go kontroli instancyjnej. Na marginesie Sąd wyjaśnił, że sprawa ze skargi wnioskodawczyni na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej została już zakończona wyrokiem z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 815/16, a zatem prowadzone aktualnie postępowanie nie może dotyczyć tożsamego przedmiotu sprawy. Niniejsza sprawa dotyczy zaś wniosku o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Białymstoku za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi na decyzję z dnia 13 października 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. L., wskazując że zaskarżone orzeczenie dotknięte jest wadą nieważności, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 4 i 5 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd, który wydał wyrok (postanowienie), rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z tego przepisu wynika, że sąd rozstrzyga wątpliwości co do treści wyroku (postanowienia) w takim składzie, jaki był właściwy do wydania orzeczenia, o którego wykładnię chodzi w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GZ 340/13, LEX nr 1344671). W miarę możliwości o wykładni powinien decydować ten sam skład orzekający, który wydał orzeczenie, przy czym z przyczyn losowych lub z powodu przeszkód prawnych dopuszczalna jest zmiana składu orzekającego (§ 27 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1177). Ponadto w doktrynie wskazuje się, że regulacja zawarta w art. 158 P.p.s.a. stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 16 § 2 P.p.s.a. zasady, że sąd na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego (por. komentarz do art. 158 P.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011 r.). W rozpoznawanej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 kwietnia 2017 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów zostało wydane w składzie trzech sędziów, natomiast zaskarżone postanowienie o odmowie wykładni postanowienia w składzie jednoosobowym, a więc sprzecznym z przepisami prawa. Okoliczność ta stanowi przesłankę nieważności postępowania, o jakiej mowa w art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a., którą Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany uwzględnić z urzędu (art. 183 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.