I OZ 141/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 388/17 o odmowie uzupełnienia wyroku z dnia 10 października 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 388/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku K. J., odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 10 października 2017 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 10 października 2017 r. została oddalona skarga K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. Wnioskiem z dnia 19 października 2017 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie ww. wyroku, wskazując że jego treść pomija uwidoczniony w skardze zarzut naruszenia art. 32 i 45 Konstytucji RP. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odmawiając uzupełnienia wyroku wskazał, że K. J. w skardze w sposób wyraźny i niebudzący wątpliwości określił przedmiot zaskarżenia, wskazując które postanowienie i jakiego organu zaskarża. Sąd orzekł zatem w granicach danej sprawy, którą w tym wypadku była kwestia skontrolowania zgodności z prawem postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. Sąd nie był związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyrokiem z dnia 10 października 2017 r. oddalono skargę na ww. postanowienie uznając, że nie narusza ono prawa. Skoro zaś skargę oddalił, to jest to równoznaczne z tym, że wypowiedział się co do wszystkich wniosków procesowych i zarzutów uwidocznionych w skardze. To zaś z kolei świadczy, że orzekł o całości żądania zawartego w skardze. Ponadto wyjaśniono, że rozpoznając skargę na postanowienie z dnia [...] stycznia 2017 r. Sąd związany był w swym orzekaniu przedmiotem sprawy. Ten zaś dotyczył jedynie materii proceduralnych przyczyn odmowy wszczęcia postępowania. Sąd administracyjny mógł więc wypowiadać się wyłącznie co do ww. problematyki. Nie mógł zaś dokonywać weryfikacji merytorycznej potrzeby wydania zaświadczenia o żądanej przez stronę treści. W ocenie Sądu wniosek strony o uzupełnienie wyroku wykracza więc poza instytucję uzupełnienia wyroku i zmierza w istocie do zakwestionowania jego treści, co skarżący może uczynić jedynie w postępowaniu odwoławczym. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może stanowić skutecznej polemiki ze stanowiskiem jakie Sąd zajął w wydanym orzeczeniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 października 2017 r. oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, uznając że jako niezasadna podlega ona oddaleniu. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia ww. orzeczenia. Wskazany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Podkreślić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu I instancji do zamieszczenia w wyroku dodatkowych elementów zarówno w sentencji, jak i w jego uzasadnieniu. Żądanie skarżącego należy wobec tego ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.