I OZ 1469/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 461/17 w sprawie ze skargi M.A. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 23 maja 2017r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę M.A. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o skreślenie z listy studentów oraz orzekł o zwrocie wpisu od tej skargi. Sąd I instancji uwzględnił, że decyzja ta została skarżącej doręczona w dniu 31 stycznia 2017 r., skarga zaś została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 15 marca 2017 r., a zatem z przekroczeniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. A. podniosła, iż niedochowanie terminu nastąpiło z powodu okoliczności, za zaistnienie których nie ponosi winy. Przytoczyła warunki, które - w jej ocenie - świadczą o tym, że w znacznie krótszym czasie, jaki pozostał jej na sporządzenie skargi dołożyła wszelkich starań, by dochować terminu. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że brak było winy w dochowaniu terminu, skarga zaś została wniesiona z zachowaniem terminu. Zaznaczyła również, że w tej sprawie występowała bez pełnomocnika. W odpowiedzi na zażalenie Rektor Uniwersytetu [...], reprezentowany przez adwokata, wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. zakreśla 30-dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję. Termin ten rozpoczyna bieg od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy, decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z [...] stycznia 2017 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 stycznia 2017 r. Skuteczność tego doręczenia potwierdza złożone do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone przez M. A. w dniu [...] lutego 2016 r. "w sprawie odwołania od decyzji Dziekana Wydziału [...] dot. skreślenia z listy studentów". Skoro zatem prawidłowo umocowanemu pełnomocnikowi została doręczona decyzja w dniu 31 stycznia 2017 r., to zasadnie Sąd I instancji przyjął, że termin do złożenia skargi upłynął z dniem 2 marca 2017 r. Wniesiona zatem w dniu 15 marca 2017 r. skarga okazała się być spóźniona, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia. Tym samym brak jest podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za wadliwe. Jednocześnie, w odniesieniu do argumentacji przedstawionej w zażaleniu, stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji w odrębnym trybie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.