I OZ 148/22
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-05-11
Skład orzekający: Sędzia NSA Iwona Bogucka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy śmierć uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego, który był współwłaścicielem nieruchomości objętej postępowaniem, obliguje sąd do obligatoryjnego zawieszenia postępowania, nawet jeśli spadkobiercy zmarłego oświadczają, że nie chcą uczestniczyć w sprawie i przedstawiają dokumenty wskazujące na brak współwłasności w dniu 31 grudnia 1998 r.?Ratio decidendi
Śmierć uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego, który był stroną postępowania administracyjnego i którego interesu prawnego dotyczyło postępowanie, obliguje sąd z urzędu do zawieszenia postępowania z chwilą uzyskania informacji o tym zdarzeniu, zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 12 i art. 33 § 1 p.p.s.a. Oświadczenie spadkobierców o braku chęci uczestnictwa w sprawie lub przedstawienie dokumentów kwestionujących współwłasność w kluczowym momencie nie wpływa na prawidłowość postanowienia o zawieszeniu postępowania, które jest obligatoryjne do czasu ustalenia następców prawnych.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie skargi na decyzję Ministra Rozwoju dotyczącą stwierdzenia nabycia z mocy prawa prawa własności nieruchomości. Powodem zawieszenia była śmierć uczestniczki postępowania, R.K. Uczestniczka K.S. wniosła zażalenie, argumentując, że zmarła nie była już współwłaścicielką nieruchomości w kluczowym momencie, a jej syn, P.K., jest jedynym spadkobiercą. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 2554/20 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 18 września 2020 r. nr DO.1.7614.370.2019.EK w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności części nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.
Pismem z 26 października 2020 r. M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju z 18 września 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z 19 maja 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto Włocławek prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną – ul. [..], położonej w W., obręb [..], oznaczonej jako działka nr [..] o pow. 0,0073 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [..].
Wobec zwrotu korespondencji sądowej skierowanej do jednej z uczestniczek postępowania – R.K. – z adnotacją "adresat zmarł", zgodnie z pkt. 1. zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lipca 2021 r., zwrócono się do się do Urzędu Stanu Cywilnego właściwego dla ostatniego miejsca zamieszkania zmarłej o nadesłanie zupełnego odpisu aktu zgonu ww. Stosownie zaś do pkt. 3. powyższego zarządzenia, wezwano P.K. do nadesłania, w terminie 14 dni, odpisu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej lub też zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza po ww. zmarłej wraz z adresami zamieszkania spadkobierców (wezwanie doręczono mu w dniu 12 lipca 2021 r. – zpo k. 68 akt sąd.).
W dniu 23 lipca 2021 r. do akt sprawy wpłynął odpis zupełny aktu zgonu uczestnika postępowania R.K., z którego wynika, że zmarła ona w dniu [..] listopada 2020 r.
Pismem z 24 lipca 2021 r. (data nadania – 26 lipca 2021 r., data wpływu do Sądu – 29 lipca 2021 r.) P.K. poinformował, że nie posiada odpisu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej, jak również zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza, ponieważ zmarła w dniu śmierci nie była współwłaścicielką przedmiotowej nieruchomości, gdyż mocą aktu notarialnego z 31 stycznia 2013 r. – umową darowizny P.K. i pozostali uczestnicy w sprawie przekazali swoje udziały uczestniczącej w sprawie H.K.
Postanowieniem z 28 lipca 2021 r., I SA/Wa 2554/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zawiesił postępowanie sądowe. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nastąpiła śmierć uczestnika postępowania i tym samym w ocenie Sądu I instancji zaistniała więc przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowego do czasu ustalenia następców prawnych ww. zmarłej. Sąd I instancji podkreślił ponadto, że w niniejszej sprawie nie zachodzi także przesłanka z art. 124 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania K.S., wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że Sąd I instancji nie uwzględnił wyjaśnień uczestnika postępowania – jedynego syna zmarłej uczestniczki postępowania, przesłanych w piśmie z 24 lipca 2021 r., wskazujących na okoliczności i brak możliwości wypełniania wymogów Sądu zawartych w piśmie z 7 lipca 2021 r., gdyż w dniu śmierci zmarła uczestniczka postępowania nie była współwłaścicielką nieruchomości w przedmiocie postępowania zgodnie z zapisem aktu notarialnego z 31 stycznia 2013 r. wskazanym w przesłanym piśmie. Przyjęta przez Sąd I instancji przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego dla ustalenia prawnych następców zmarłej jest bezzasadna, gdyż z akt postępowania wynika, że uczestnik postępowania jest jedynym synem zmarłej i następcą prawnym, na potwierdzenie czego przesłano postanowienie spadkowe Sądu Rejonowego we Włocławku sygn. akt I Ns 691/95 po zmarłym J.K.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu, którego przedmiot odnosi się do praw i obowiązków niezwiązanych ściśle z osobą zmarłego, w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela. Jednocześnie w myśl art. 12 p.p.s.a. za stronę postępowania sądowoadministracyjnego należy uważać także uczestnika postępowania. Stosownie do art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
Zmarła R.K., jako strona postępowania administracyjnego, do której skierowano zaskarżoną w sprawie decyzję, była uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego, a jej śmierć powoduje obligatoryjne zawieszenie postępowania. O byciu stroną postępowania administracyjnego decyduje wypełnienie przesłanek określonych w art. 28 k.p.a. Oznacza to, że stroną postępowania administracyjnego i zarazem uczestnikiem ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego jest również osoba niepodejmująca żadnych czynności w postępowaniu administracyjnym, ale której – w myśl art. 28 k.p.a. – interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie administracyjne bądź która żądała czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Z akt sprawy wynika, że zmarła uczestniczka postępowania była jednym ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości w dniu 31 grudnia 1998 r. Okoliczność ta oznacza, że jej interesu prawnego dotyczyło postępowanie administracyjne i tym samym z mocy prawa (art. 33 § 1 p.p.s.a.) była ona również uczestnikiem postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca w tym miejscu uwagę, że śmierć uczestnika postępowania, do którego przez art. 12 p.p.s.a. ma zastosowanie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obliguje sąd z urzędu do zawieszenia postępowania z chwilą uzyskania informacji o tym zdarzeniu. Niezastosowanie się do tego obowiązku powoduje nieważność postępowania z przyczyny, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 18 stycznia 2005 r., OSK 757/04; podobnie postanowienie NSA z 17 maja 2011 r., II OSK 847/10). Natomiast złożenie przez spadkobierców zmarłego oświadczenia, że nie chcą uczestniczyć w sprawie, może być podstawą wniosku strony o podjęcie postępowania w sprawie. Nie będzie miało natomiast wpływu na ocenę prawidłowo podjętego postanowienia o zawieszeniu postępowania przez wojewódzki sąd administracyjny (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 901/04).
W odniesieniu natomiast do argumentacji podniesionej w zażaleniu i załączonego do niego postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego we Włocławku z 15 września 1995 r. sygn. akt I Ns 691/95, z którego wynika, że spadek po J.K. nabyli jego żona R.K. i syn P.K., wyjaśnić należy, że dokumentem potwierdzającym, kto jest spadkobiercą zmarłej strony postępowania sądowoadministracyjnego jest odpis prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po konkretnej zmarłej osobie bądź zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza. W aktach niniejszej sprawy brak któregokolwiek z ww. dokumentów.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło