I OZ 1506/15

Dnia 25 listopada 2015 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w punkcie IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lipca 2015 roku sygn. akt II SAB/Sz 58/15 w sprawie ze skargi B.W. na bezczynność Burmistrza Gminy G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. sygn. akt II SAB/Sz 58/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w punkcie I umorzył postępowanie sądowe wszczęte ze skargi B.W. na bezczynność Burmistrza Gminy G. w przedmiocie udostępniania informacji publicznej, w punkcie II stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w punkcie III oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny oraz w punkcie IV tego wyroku zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 50 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że skarżącemu został udzielona żądana informacja już po wniesieniu skargi do sądu, w związku z czym na rozprawie w dniu 9 lipca 2015 r. zmodyfikował on zawarty w pkt 1 wniosek skargi i wniósł o umorzenie postępowania w tym zakresie, a w pozostałym zakresie skargę podtrzymał. Uzasadniając orzeczenie o kosztach, Sąd wskazał, że "w przedmiocie kosztów orzeczono w pkt IV zgodnie z art. 201" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zażalenie na postanowienie o zwrocie kosztów wniósł B.W. domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na jego rzecz 100 zł oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W zażaleniu zarzucono Sądowi naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe wskazanie podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia oraz brak jego wyjaśnienia, naruszenie art. 201 p.p.s.a. poprzez zwrócenie skarżącemu tylko połowy poniesionych kosztów oraz naruszenie art. 206 p.p.s.a. w zakresie w jakim przepis ten umożliwia zasądzenie na rzecz skarżącego tylko części kosztów w razie częściowego uwzględniania skargi poprzez jego błędne zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zgodnie z art. 201 § 1 zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W myśl zaś art. 201 § 2 w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasądził na rzecz skarżącego od organu zwrot kosztów sądowych w wysokości 50 zł, jako podstawę prawną takiego postanowienia wskazując art. 201 p.p.s.a. Sąd I instancji nie podał dokładnie przepisu, na którym oparł się orzekając o zwrocie kosztów, bowiem jak słusznie wskazuje skarżacy przepis ten składa się z dwóch jednostek redakcyjnych, należało zatem wskazać dokładnie, która z nich została zastosowana przez Sąd. Ponieważ jednak § 2 tego przepisu odnosi się do spraw, w których toczyło się postępowanie mediacyjne, to wydaje się, że Sąd I instancji powinien za podstawę orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania sądowego przyjąć w niniejszej sprawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie uzasadnia jednak zasądzenia zwrotu kosztów sądowych w wysokości połowy uiszczonego przez skarżącego wpisu. Co więcej, przepis ten nie daje podstaw do orzeczenia o zwrocie kosztów w części. Należy więc, zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewskazanie podstawy prawnej, na której oparł się orzekając w zakresie kosztów i brak uzasadnienia jej zastosowania. Dlatego uznać trzeba, że lakoniczność uzasadnienia postanowienia uniemożliwia dokonanie jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Niezbędnym jest więc ponowne rozstrzygnięcie sprawy w zakresie żądania skarżącego zasądzenia kosztów postępowania wraz ze wskazaniem podstawy prawnej i faktycznej tego rozstrzygnięcia, tak aby poddawało się ono kontroli instancyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.