I OZ 163/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 464/10 odrzucające zażalenie Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 464/10 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Z.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 464/10 odrzucającego skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A,B postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 4 października 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 464/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Z. B. na opisane w osnowie postanowienie Sądu z dnia 31 sierpnia 2010 r., z powodu sporządzenia jej osobiście przez skarżącego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 października 2010 r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia zażalenia oraz o obowiązku sporządzenia tego zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. Pismem z dnia 19 października 2010 r. Z. B. wniósł osobiście przez siebie sporządzone zażalenie na wyżej wskazane postanowienie z dnia 4 października 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 464/10 odrzucił powyższe zażalenie. W uzasadnieniu stwierdzono, że skarżący, mimo prawidłowego pouczenia go o obowiązku sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata lub radcę prawnego, wniósł zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. B. zażądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Skarżący podniósł, że ,,do tej pory" WSA we Wrocławiu nie rozpoznał jego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a zatem w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacki. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W rozumieniu art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenie stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 listopada 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności pouczono skarżącego, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego. Z zażalenia wniesionego na w/w postanowienie wynika, że skarżący sporządził je osobiście, co skutkuje tym, iż zażalenie pozostaje dotknięte nieusuwalnym brakiem i z tego względu zasadnie Sąd I instancji je odrzucił. Wskazywana w zażaleniu argumentacja dotycząca prawa pomocy pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest zażalenie na postanowienie z dnia 2 listopada 2010 r. o odrzuceniu zażalenia. W zaistniałym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.