I OZ 175/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. T. i Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2368/24 o odrzuceniu skargi M. T. i Z. T. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 29 lipca 2024 r. nr 499/P/2024 w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 grudnia 2024 r. odrzucił skargę M. T. i Z. T. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 29 lipca 2024 r. nr 499/P/2024 w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Sąd I instancji uznał, że w sprawie przekroczony został 30-dniowy termin do wniesienia skargi. Wskazał, że zaskarżona decyzja została odebrana osobiście przez radcę prawnego reprezentującego skarżących w dniu 5 sierpnia 2024 r. Zatem termin ustawowy upływał 4 września 2024 r. Tymczasem skarga została nadana drogą pocztową 5 września 2024 r., co obligowało sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że w ich przekonaniu termin na wniesienie skargi został dochowany, albowiem wedle ich wiedzy decyzja została przez nich otrzymana 6 sierpnia 2024 r., zatem 5 września 2024 r. termin ten jeszcze nie upłynął. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Zgodnie zaś z art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zgodnie ze stanem faktycznym, którego odzwierciedleniem są akta, skarga na opisaną powyżej decyzję Wojewody Mazowieckiego została złożona do Sądu po terminie. Sąd I instancji oparł się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych, z którego jednoznacznie wynika, że pełnomocnik skarżących – R. N., odebrał decyzję 5 sierpnia 2024 r. Termin do wniesienia skargi, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, upływał zatem 4 września 2024 r. W konsekwencji zasadnym było uznanie skargi wniesionej 5 września 2024 r. (data nadania) za złożoną po terminie i odrzucenie jej jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.