I OZ 1835/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 241/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie uwierzytelnionych kopii akt sprawy [...] postanawia: oddalić zażalenie W skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie uwierzytelnionych kopii akt sprawy [...] P. S. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Pismem z dnia 21 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie 7 dni. Sąd jednocześnie poinformował stronę, że niewykonanie w zakreślonym terminie wezwania skutkować będzie odmową przyznania wnioskowanej pomocy. Wezwanie to wraz z dołączonym do niego formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone P. S. w dniu 25 maja 2015 r. Wobec bezskutecznego upływu zakreślonego terminu do wykonania powyższego wezwania referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 8 września 2015 r. wniosek skarżącego pozostawił bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia P. S. wniósł w przypisanym terminie sprzeciw. Następnie kolejnym pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 26 października 2015 r., P. S. ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu powołał art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), w myśl którego wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Stosownie zaś do art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Sąd I instancji wskazał, że P. S. został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pomimo upływu wyznaczonego siedmiodniowego terminu wnioskodawca nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Z tego też względu wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie wniósł P. S., stwierdzając że wniosek o przyznanie prawa pomocy uzasadnił w sposób właściwy, a braki formalne uzupełnił w wymaganym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 P.p.s.a. wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z powołanych przepisów wynika, że sąd administracyjny rozpoznaje jedynie wnioski o przyznanie prawa pomocy złożone na stosownym druku. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują żadnych wyjątków od tej reguły. Z tego względu postanowienie z dnia 6 listopada 2015 r. uznać należy za prawidłowe, bez względu na przyczynę niezłożenia wniosku w stosownej formie. Oceny zgodności z prawem powyższego postanowienia nie mogą zmienić zarzuty sformułowane w zażaleniu. Podniesione w uzasadnieniu zażalenia argumenty nie znajdują bowiem usprawiedliwionych podstaw. Mają one charakter ogólny i nie podważają stanowiska Sądu I instancji zaprezentowanego w postanowieniu o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wskazać jednocześnie należy, iż wszystkie czynności procesowe muszą być wykonywane w ściśle określonym terminie. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna ( art. 85 P.p.s.a.).Dotyczy to także wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Strona może ubiegać się o przywrócenie uchybionego terminu, ale z zachowaniem wymogów przewidzianych w art. 87 P.p.s.a. Pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania nie wyklucza ponadto ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek taki podlega merytorycznemu rozpoznaniu tylko wówczas, gdy zostanie złożony na wymaganym formularzu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.