I OZ 1913/17

Dnia 30 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2017 r. o sygn. akt III SA/Kr 1430/15 odmawiające uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2016 r. o sygn. akt III SA/Kr 1430/15 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 16 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.J. na postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 16 września 2015 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Odpis wyroku wraz z pouczeniem o terminie do złożenia wniosku o jego uzasadnienie i sposobie złożenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 8 marca 2016 r. W dniu 9 marca 2016 r. (data nadania) K.J. działając na podstawie art. 157 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 27 stycznia 2016 r. Podał, że domaga się orzeczenia o bezskuteczności przekazania wniosku do innego organu celem rozpoznania na podstawie innych danych, rejestrów i akt oraz o zobowiązanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie do rozpoznania i właściwego załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia. Podniósł, że sąd nie orzekł co do całości skargi, co wedle skarżącego wymaga uzupełnienia wyroku w wyżej wskazanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. odmówił uzupełnienia wyroku. Jak wskazał w uzasadnieniu, wydany w sprawie wyrok spełnia wymagania o których mowa wart. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., póz. 718 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a.") albowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi poprzez jej oddalenie przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. W konsekwencji wniosek strony o uzupełnienie wyroku oddalającego skargę, którym w istocie zmierza do jego zmiany uwzględniony być nie może. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Powtórzyć należy, że zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w ww. przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji w wyroku orzekł o całości skargi, zaś przepisy ustawy nie wymagały zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia. Stąd wniosek o uzupełnienie tego wyroku był bezzasadny. Jednocześnie we wniesionym zażaleniu, jakkolwiek obszernie uzasadnionym, brak jest argumentacji podważającej prawidłowość odmowy uzupełnienia wyroku w sprawie z perspektywy zastosowanych przez Sąd Wojewódzki przepisów. Z powyższych względów oddalono zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.