I OZ 1924/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 833/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji przyznającej zasiłek stały postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 833/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 lipca 2016r. nr SKO.4115.211.2016 w przedmiocie zmiany decyzji przyznającej zasiłek stały. W uzasadnieniu tego postanowienia WSA w Łodzi wskazał, że decyzją z dnia 29 lipca 2016 r. nr SKO.4115.211.2016 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 28 czerwca 2016 r. nr I WPŚ DOK.4121.023864.2016.02076 w części dotyczącej okresu przyznania zasiłku stałego i tym zakresie orzekło o przyznaniu prawa do zasiłku stałego w kwocie 436,78 zł miesięcznie na okres od dnia 1 czerwca 2016 r., w pozostałej części utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Przedmiotową decyzję skarżący L.P. otrzymał w dniu 27 sierpnia 2016 r., zaś w dniu 28 września 2016r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu skargę na powyższą decyzję. WSA wskazał, że z uwagi na treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, L.P. uchybił terminowi do wniesienia skargi. Natomiast zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu, w tym między innymi o obowiązku złożenia skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2016 r. Ostatni dzień na wniesienie skargi przypadał na dzień 26 września 2016 r. Oznacza to, iż skarga wniesiona w dniu 28 września 2016r. została złożona z uchybieniem terminu, co w konsekwencji zobligowało WSA w Łodzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył L.P. Skarżący nie odniósł się przy tym do przyczyn odrzucenia skargi, ale zakwestionował merytoryczną treść decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 lipca 2016r. nr SKO.4115.211.2016, wskazując m.in., że powinien otrzymać "wyrównanie finansowe za miesiąc czerwiec 2016 r.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją wniesienia skargi z uchybieniem powyższego terminu jest jej odrzucenie przez wojewódzki sąd administracyjny, co wynika z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że L.P., prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 lipca 2016 r. nr SKO.4115.211.2016, uchybił terminowi do jej wniesienia. Znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji wskazuje, że została ona odebrana przez skarżącego w dniu 27 sierpnia 2016 r., podczas gdy skarżący osobiście wniósł odwołanie do SKO w Łodzi w dniu 28 września 2016 r., a zatem dwa dni po upływie wymaganego terminu. W świetle powyższych okoliczności WSA w Łodzi prawidłowo odrzucił skargę L.P. jako wniesioną po upływie prawem przewidzianego terminu. Należy nadto wskazać, iż zarzuty wskazane w zażaleniu L.P. na postanowienie WSA w Łodzi w przedmiocie odrzucenia skargi zmierzają w istocie do zakwestionowania merytorycznego kierunku decyzji SKO w Łodzi, a nie postanowienia WSA o odrzuceniu skargi z powodu niedochowania terminu do jej wniesienia. Zarzuty te w ramach postępowania zażaleniowego ograniczonego jedynie do oceny prawidłowości odrzucenia przez WSA w Łodzi skargi L.P., nie mogą zostać przez NSA ocenione, albowiem sprawa – wskutek niespełnienia przez skarżącego wymogów formalnych – nie może być przez tutejszy Sąd rozpoznana merytorycznie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, oddalając zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.